01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Kapelusz Średnica 1–2 cm, kształt wypukły, stożkowy, nigdy nie staje się w pełni rozpostarty. Jest higrofaniczny; w stanie suchym jest jasno ochrowy, w stanie wilgotnym brązowawo ochrowy, czasami z delikatnie żłobionym brzegiem. Powierzchnia gładka, raczej matowa. Blaszki Średniej grubości, z międzyblaszkami, początkowo żółto-brązowe, wkrótce czerwieniejące. Ostrza w tym samym kolorze. Trzon Wysokość 3–8 cm, grubość 1–2 mm, cylindryczny, podłużnie rowkowany, zwykle z cylindryczną, wystającą bulwą o szerokości do 4 mm u podstawy, tej samej barwy co kapelusz. cylindryczna, 30–80 × 1–2 mm,, podłużnie rowkowana. Miąższ Cienki, pomarańczowo-żółty o niewyraźnym zapachu. Cechy mikroskopowe Podstawki 4-zarodnikowe. Zarodniki eliptyczne, 8,5–13 × 5–7,5 µm (Qav ok. 1,7), raczej grubościenne, gładkie, często z wydatnymi porami rostkowymi. Cheilocystydy stożkowate, bulwiaste, 20–35 × 8–20 × 5–10,5 µm (długość × szerokość w najszerszym miejscu × szerokość główki). Kaulocysty podobne. Gatunki podobne Stożkówka czerwcowa charakteryzuje się dość dużymi, raczej grubościennymi zarodnikami (często powyżej 10 µm długości), stożkowatymi cystydami z dużą główką (nierzadko szerszą niż 10 µm) i matowym, jasnoochrowym zabarwieniem. Stożkówka omącznotrzonowa (Conocybe rickeniana) jest jasnopomarańczowo-czerwona, przynajmniej w młodości. Conocybe echinata ma mniejsze, cienkościenne zarodniki i węższe cheilocystydy.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Stożkówka czerwcowa występuje tylko w Europie i Azji. Najwięcej stanowisk podano w Europie. Jest tutaj szeroko rozprzestrzeniona od Portugalii po północne krańce Półwyspu Skandynawskiego i Islandię, brak jej tylko na południowo-wschodnim krańcu Europy. W Polsce rozprzestrzenienie i częstość występowania nie są znane. W piśmiennictwie naukowym do 2003 r. podano tylko trzy stanowiska. Bardziej aktualne i dość liczne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Naziemny grzyb saprotroficzny i grzyb wypaleniskowy. Rośnie w lasach iglastych, na poboczach dróg, nad brzegami rzek, często wśród mchów, na ziemi z resztkami drewna, na nieużytkach wśród traw, na wypaleniskach. Owocniki tworzy od kwietnia do listopada.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
tanah
Peran atau konteks
Pengurai
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Podstawki 4-zarodnikowe. Zarodniki eliptyczne, 8,5–13 × 5–7,5 µm (Qav ok. 1,7), raczej grubościenne, gładkie, często z wydatnymi porami rostkowymi. Cheilocystydy stożkowate, bulwiaste, 20–35 × 8–20 × 5–10,5 µm (długość × szerokość w najszerszym miejscu × szerokość główki). Kaulocysty podobne. Stożkówka czerwcowa charakteryzuje się dość dużymi, raczej grubościennymi zarodnikami (często powyżej 10 µm długości), stożkowatymi cystydami z dużą główką (nierzadko szerszą niż 10 µm) i matowym, jasnoochrowym zabarwieniem. Stożkówka omącznotrzonowa (Conocybe rickeniana) jest jasnopomarańczowo-czerwona, przynajmniej w młodości. Conocybe echinata ma mniejsze, cienkościenne zarodniki i węższe cheilocystydy.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Conocybe juniana var. sordescens; Conocybe juniana var. subsejuncta; Conocybe magnicapitata; Conocybe sordescens; Conocybe spicula f. macrospora; Galera juniana
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Conocybe juniana dari Wikimedia Commons. Conocybe juniana . Location: Poland, Beskid Wyspowy, Łopień Identifikasi mengikuti record berkas sumber.

Jenis
Fotografi
Kredit
Jerzy Opioła
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Stożkówka czerwcowa — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 71984061
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Conocybe junianaBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID XQTT; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Conocybe junianaBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY-SA 4.0 · Jerzy Opioła

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Stożkówka czerwcowa — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Stożkówka czerwcowa (Conocybe juniana (Velen.) Hauskn. & Svrček) – gatunek grzybów z rodziny gnojankowatych (Bolbitiaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Kapelusz Średnica 1–2 cm, kształt wypukły, stożkowy, nigdy nie staje się w pełni rozpostarty. Jest higrofaniczny; w stanie suchym jest jasno ochrowy, w stanie wilgotnym brązowawo ochrowy, czasami z delikatnie żłobionym brzegiem. Powierzchnia gładka, raczej matowa. Blaszki Średniej grubości, z międzyblaszkami, początkowo żółto-brązowe, wkrótce czerwieniejące. Ostrza w tym samym kolorze. Trzon Wysokość 3–8 cm, grubość 1–2 mm, cylindryczny, podłużnie rowkowany, zwykle z cylindryczną, wystającą bulwą o szerokości do 4 mm u podstawy, tej samej barwy co kapelusz. cylindryczna, 30–80 × 1–2 mm,, podłużnie rowkowana. Miąższ Cienki, pomarańczowo-żółty o niewyraźnym zapachu. Cechy mikroskopowe Podstawki 4-zarodnikowe. Zarodniki eliptyczne, 8,5–13 × 5–7,5 µm (Qav ok. 1,7), raczej grubościenne, gładkie, często z wydatnymi porami rostkowymi. Cheilocystydy stożkowate, bulwiaste, 20–35 × 8–20 × 5–10,5 µm (długość × szerokość w najszerszym miejscu × szerokość główki). Kaulocysty podobne. Gatunki podobne Stożkówka czerwcowa charakteryzuje się dość dużymi, raczej grubościennymi zarodnikami (często powyżej 10 µm długości), stożkowatymi cystydami z dużą główką (nierzadko szerszą niż 10 µm) i matowym, jasnoochrowym zabarwieniem. Stożkówka omącznotrzonowa (Conocybe rickeniana) jest jasnopomarańczowo-czerwona, przynajmniej w młodości. Conocybe echinata ma mniejsze, cienkościenne zarodniki i węższe cheilocystydy.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Stożkówka czerwcowa występuje tylko w Europie i Azji. Najwięcej stanowisk podano w Europie. Jest tutaj szeroko rozprzestrzeniona od Portugalii po północne krańce Półwyspu Skandynawskiego i Islandię, brak jej tylko na południowo-wschodnim krańcu Europy. W Polsce rozprzestrzenienie i częstość występowania nie są znane. W piśmiennictwie naukowym do 2003 r. podano tylko trzy stanowiska. Bardziej aktualne i dość liczne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Naziemny grzyb saprotroficzny i grzyb wypaleniskowy. Rośnie w lasach iglastych, na poboczach dróg, nad brzegami rzek, często wśród mchów, na ziemi z resztkami drewna, na nieużytkach wśród traw, na wypaleniskach. Owocniki tworzy od kwietnia do listopada.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Podstawki 4-zarodnikowe. Zarodniki eliptyczne, 8,5–13 × 5–7,5 µm (Qav ok. 1,7), raczej grubościenne, gładkie, często z wydatnymi porami rostkowymi. Cheilocystydy stożkowate, bulwiaste, 20–35 × 8–20 × 5–10,5 µm (długość × szerokość w najszerszym miejscu × szerokość główki). Kaulocysty podobne. Stożkówka czerwcowa charakteryzuje się dość dużymi, raczej grubościennymi zarodnikami (często powyżej 10 µm długości), stożkowatymi cystydami z dużą główką (nierzadko szerszą niż 10 µm) i matowym, jasnoochrowym zabarwieniem. Stożkówka omącznotrzonowa (Conocybe rickeniana) jest jasnopomarańczowo-czerwona, przynajmniej w młodości. Conocybe echinata ma mniejsze, cienkościenne zarodniki i węższe cheilocystydy.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Conocybe juniana. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/conocybe-juniana/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.