Erysiphe penicillata

Ciri dan struktur

Biała lub białoszara grzybnia rozwija się na obu powierzchniach liści, ale głównie na dolnej stronie. Jest początkowo znikoma, drobna i rozproszona, później staje się bardziej gęsta, wojłokowata. Klejstotecja o średnicy 65–110 (–140) μm. Zbudowane są z wielokątnych komórek o średnicy 10–18 μm. Przyczepki w liczbie 4–26, o długości równej średnicy klejstotecjum, lub dwukrotnie dłuższe. Zazwyczaj są bezbarwne, gładkie i nierozgałęzione, czasami jednak o barwie bursztynowobrązowej, szorstkiej powierzchni. Z 1–2 przegrodami przy podstawie i dichotomiczne 3–6 razy rozgałęzione. Końcówki najdłuższych przyczepek są zagięte o 360 stopni. Klejstotecja zawierają 3–6 worków o rozmiarach 40–70 × 30–50 μm, kształcie jajowatym lub jajowato-kulistym, siedzących, lub z krótkim trzonkiem. W każdym worku powstaje 2-8 owalnych, hialinowych askospor o rozmiarach 18–23 × 10–12 μm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Rozprzestrzeniony jest głównie w Ameryce Północnej i Europie, ale notowany także w Chile, Indiach, i Japonii. Pasożytuje na wielu gatunkach roślin. Opisano jego występowanie na olszy, brzozie, lilaku, groszku i azalii. U tej ostatniej wywołuje chorobę o nazwie mączniak prawdziwy azalii.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Substrat

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Peran atau konteks

Belum dikategorikan pada rilis ini.

Reproduksi

Biała lub białoszara grzybnia rozwija się na obu powierzchniach liści, ale głównie na dolnej stronie. Jest początkowo znikoma, drobna i rozproszona, później staje się bardziej gęsta, wojłokowata. Klejstotecja o średnicy 65–110 (–140) μm. Zbudowane są z wielokątnych komórek o średnicy 10–18 μm. Przyczepki w liczbie 4–26, o długości równej średnicy klejstotecjum, lub dwukrotnie dłuższe. Zazwyczaj są bezbarwne, gładkie i nierozgałęzione, czasami jednak o barwie bursztynowobrązowej, szorstkiej powierzchni. Z 1–2 przegrodami przy podstawie i dichotomiczne 3–6 razy rozgałęzione. Końcówki najdłuższych przyczepek są zagięte o 360 stopni. Klejstotecja zawierają 3–6 worków o rozmiarach 40–70 × 30–50 μm, kształcie jajowatym lub jajowato-kulistym, siedzących, lub z krótkim trzonkiem.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Erysiphe penicillata menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Björn Sothmann. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis

Fotografi

Kredit

(c) Björn Sothmann, some rights reserved (CC BY-SA), uploaded by Björn Sothmann

Lisensi

CC BY-SA 4.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Dokumentasi tambahan

Sumber profil

1. [1] Erysiphe penicillata — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 74638158
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Erysiphe penicillataBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 3BC8K; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Erysiphe penicillataBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
   Media sumber: CC BY-SA 4.0 · (c) Björn Sothmann, some rights reserved (CC BY-SA), uploaded by Björn Sothmann
4. [4] Dokumentasi visual — Erysiphe penicillataBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
   Teks sumber: CC BY 4.0 · (c) Alexis Tinker-Tsavalas, some rights reserved (CC BY), uploaded by Alexis Tinker-Tsavalas