01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Owocnik Wysmukły, maczugowaty, czarniawy, o wysokości 2–10 cm, składający się z płodnej główki i sterylnego trzonu. Główka wyraźnie wyodrębniona, o szerokości 4–7 mm, często spłaszczona, z jednym podłużnym rowkiem, czarna, w stanie suchym naga. Trzon cylindryczny, czasami spłaszczony, nagi lub pokryty bardzo drobnymi, łatwo ścierającymi się łuseczkami, czarny lub bardzo ciemnobrązowy. Miąższ cienki, czarny lub białawy, bez wyraźnego zapachu. Cechy mikroskopowe Worki wrzecionowate, 8-zarodnikowe, 150–180 × 15–22,5 µm. Askospory cylindryczne lub niemal wrzecionowate, czasem maczugowate, 55–90 × 5–8 µm, lekko zakrzywione, gładkie, przeważnie z 7 przegrodami, ale czasem z inną liczbą przegród, w KOH ciemnobrązowe lub niemal czarne. Parafizy o szerokości 2,5–5 µm, wyrastające do około 20 µm powyżej worków, cylindryczne. Ich maczugowate, półkuliste, nieregularnie napęczniałe lub tylko zaokrąglone wierzchołki mają szerokość do 8 µm, czasami mają przegrody, ale nie są na nich zwężone, w KOH są szkliste do brązowych. Bardzo często ich końce są zakrzywione. Parafizy na trzonie podobne, ale krótsze i nie żelowane. Gatunki podobne Identyfikacja ziemiozorków wymaga analizy cech mikroskopowych. Na podstawie cech makroskopowych można ją zawęzić do kilku gatunków, ale definitywnie rozstrzygnąć to można tylko badaniem mikroskopowym. Dla ziemiozorka pomarszczonego charakterystyczne są zarodniki o długości 55–90 µm, prawie zawsze 7-przegrodowe i parafizy o zagiętych końcach.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Ziemiozorek pomarszczony występuje na niektórych wyspach i na wszystkich kontynentach poza Afryką i Antarktydą. W Polsce M.A. Chmiel w 2006 r. przytoczyła dwa jego stanowiska, w późniejszych latach znaleziono jeszcze inne stanowiska tego gatunku. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków rzadkich i wartych objęcia ochroną. Grzyb naziemny, saprotrof rosnący w lasach liściastych i iglastych, zwykle wśród mchów, czasami na omszałych kłodach. Owocniki od lata do jesieni, na obszarach o cieplejszym klimacie także zimą.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Pengurai
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Worki wrzecionowate, 8-zarodnikowe, 150–180 × 15–22,5 µm. Askospory cylindryczne lub niemal wrzecionowate, czasem maczugowate, 55–90 × 5–8 µm, lekko zakrzywione, gładkie, przeważnie z 7 przegrodami, ale czasem z inną liczbą przegród, w KOH ciemnobrązowe lub niemal czarne. Parafizy o szerokości 2,5–5 µm, wyrastające do około 20 µm powyżej worków, cylindryczne. Ich maczugowate, półkuliste, nieregularnie napęczniałe lub tylko zaokrąglone wierzchołki mają szerokość do 8 µm, czasami mają przegrody, ale nie są na nich zwężone, w KOH są szkliste do brązowych. Bardzo często ich końce są zakrzywione. Parafizy na trzonie podobne, ale krótsze i nie żelowane. Identyfikacja ziemiozorków wymaga analizy cech mikroskopowych.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Geoglossum nigritum var. heterosporum; Geoglossum peckianum f. umbratile; Geoglossum umbratile var. heterosporum
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Geoglossum umbratile dari Wikimedia Commons. plain earthtongue ( Geoglossum umbratile ) Identifikasi mengikuti record berkas sumber.

Jenis
Fotografi
Kredit
bjoerns
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Ziemiozorek pomarszczony — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 69912149
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Geoglossum umbratileBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 3FPWL; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Geoglossum umbratileBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY-SA 4.0 · bjoerns

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Ziemiozorek pomarszczony — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Ziemiozorek pomarszczony (Geoglossum umbratile Sacc.) – gatunek grzybów z monotypowej rodziny Geoglossaceae.

Revisi sumber

Morfologi sumber

Owocnik Wysmukły, maczugowaty, czarniawy, o wysokości 2–10 cm, składający się z płodnej główki i sterylnego trzonu. Główka wyraźnie wyodrębniona, o szerokości 4–7 mm, często spłaszczona, z jednym podłużnym rowkiem, czarna, w stanie suchym naga. Trzon cylindryczny, czasami spłaszczony, nagi lub pokryty bardzo drobnymi, łatwo ścierającymi się łuseczkami, czarny lub bardzo ciemnobrązowy. Miąższ cienki, czarny lub białawy, bez wyraźnego zapachu. Cechy mikroskopowe Worki wrzecionowate, 8-zarodnikowe, 150–180 × 15–22,5 µm. Askospory cylindryczne lub niemal wrzecionowate, czasem maczugowate, 55–90 × 5–8 µm, lekko zakrzywione, gładkie, przeważnie z 7 przegrodami, ale czasem z inną liczbą przegród, w KOH ciemnobrązowe lub niemal czarne. Parafizy o szerokości 2,5–5 µm, wyrastające do około 20 µm powyżej worków, cylindryczne. Ich maczugowate, półkuliste, nieregularnie napęczniałe lub tylko zaokrąglone wierzchołki mają szerokość do 8 µm, czasami mają przegrody, ale nie są na nich zwężone, w KOH są szkliste do brązowych. Bardzo często ich końce są zakrzywione. Parafizy na trzonie podobne, ale krótsze i nie żelowane. Gatunki podobne Identyfikacja ziemiozorków wymaga analizy cech mikroskopowych. Na podstawie cech makroskopowych można ją zawęzić do kilku gatunków, ale definitywnie rozstrzygnąć to można tylko badaniem mikroskopowym. Dla ziemiozorka pomarszczonego charakterystyczne są zarodniki o długości 55–90 µm, prawie zawsze 7-przegrodowe i parafizy o zagiętych końcach.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Ziemiozorek pomarszczony występuje na niektórych wyspach i na wszystkich kontynentach poza Afryką i Antarktydą. W Polsce M.A. Chmiel w 2006 r. przytoczyła dwa jego stanowiska, w późniejszych latach znaleziono jeszcze inne stanowiska tego gatunku. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków rzadkich i wartych objęcia ochroną. Grzyb naziemny, saprotrof rosnący w lasach liściastych i iglastych, zwykle wśród mchów, czasami na omszałych kłodach. Owocniki od lata do jesieni, na obszarach o cieplejszym klimacie także zimą.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Worki wrzecionowate, 8-zarodnikowe, 150–180 × 15–22,5 µm. Askospory cylindryczne lub niemal wrzecionowate, czasem maczugowate, 55–90 × 5–8 µm, lekko zakrzywione, gładkie, przeważnie z 7 przegrodami, ale czasem z inną liczbą przegród, w KOH ciemnobrązowe lub niemal czarne. Parafizy o szerokości 2,5–5 µm, wyrastające do około 20 µm powyżej worków, cylindryczne. Ich maczugowate, półkuliste, nieregularnie napęczniałe lub tylko zaokrąglone wierzchołki mają szerokość do 8 µm, czasami mają przegrody, ale nie są na nich zwężone, w KOH są szkliste do brązowych. Bardzo często ich końce są zakrzywione. Parafizy na trzonie podobne, ale krótsze i nie żelowane. Identyfikacja ziemiozorków wymaga analizy cech mikroskopowych.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Geoglossum umbratile. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/geoglossum-umbratile/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.