Ciri dan struktur
Blaszki zaatakowanych przez Hypomyces lateritius grzybów pokrywają się początkowo cienką warstwą białawej grzybni pasożyta. Blaszki nie rozwijają się, czasami brak ich zupełnie, a czasami są tak słabo rozwinięte, że przypominają fałdy. Później cały owocnik pokrywa się biało-szarą grzybnią, ulega zdeformowaniu i staje się twardy. Ulega gniciu i rozpadowi znacznie wolniej, niż rydze zdrowe, czasami porażone przez tego pasożyta grzyby mogą nawet przetrwać zimę. Po 10–14 dniach Hypomyces lateritius wytwarza askokarpy w postaci perytecjum. Perytecja są całkowicie zanurzone w grzybni, tak, że wystaje tylko ich otwór. Wyglądają jak czarne punkty. Mają wysokość 300–470 μm i szerokość 170–360 μm. Powstają w nich wrzecionowate, jednokomórkowe, na obu końcach wyposażone w ostry dzióbek, bezbarwne i jednokomórkowe zarodniki o rozmiarach 18-24 × 4–5 μm. Oprócz takich normalnego rozmiaru zarodników powstają zarodniki gigantyczne o różnej długości, największe z nich nawet do 111 μm. Zarodniki wytwarzane są w bardzo dużych workach. Na ekstrakcie słodowym można hodować grzybnię. Tworzy wolno rosnące kolonie osiągające po tygodniu średnicę 5–7 mm. Grzybnia jest watowata, biała, bezwonna, z niewielką ilością grzybni powietrznej. Nie tworzą się strzępki grubościenne. Jest wiele gatunków rodzaju Hypomyces, np.: podgrzybnica piestrzycowa (Hypomyces cervinus) preferuje piestrzyce (Helvella), podgrzybnica wełniankowa (Hypomyces torminosus) atakuje mleczaja wełniankę (Lactarius torminosus), podgrzybnica złotopylna (Hypomyces chrysospermus) pasożytująca na borowikach i podgrzybkach, podgrzybnica zniekształcająca (Hypomyces deformans) atakuje płomiennice (Flammulina)
Habitat dan peran ekologis
Podgrzybnica ceglasta występuje w tych rejonach świata, gdzie występują gatunki grzybów będące jego żywicielami. Najwięcej stanowisk podano w Ameryce Północnej i Europie, występuje także w Azji od Kazachstanu do Kirgistanu, w zachodniej Syberii oraz na Nowej Zelandii. Występuje także w Polsce. W piśmiennictwie naukowym do 2003 r. opisano jego występowanie na 3 gatunkach mleczajów. Grzyb nagrzybny, pasożyt atakujący grzyby z rodzaju Lactarius (mleczaj), głównie te o czerwonym mleczku (rydze). Najczęściej występuje na mleczaju świerkowym (L. deterrimus) i mleczaju czerwieniejącym (L. sanguifluus), rzadziej mleczaju kamforowym (L. camphoratus), mleczaju modrzewiowym (L. porninsis), mleczaju rudym (L. rufus), Lactarius tabidus, mleczaju wełniance (L. torminosus) i mleczaju niebieskawym (L. trivialis). Zaatakowane przez Hypomyces lateritius grzyby są twarde i niejadalne. Jednak wedle wcześniejszych relacji, mleczaje porażone przez tego pasożyta sprzedawane bywały na targowiskach pod lokalnie im nadawanymi nazwami w różnych regionach Niemiec, Włoch i Francji; także w Warszawie miały pojawiać się w normalnym obrocie handlowym. Mleczaje atakuje także inny, spokrewniony gatunek – Hypomyces lactifluorum.
- Habitat atau konteks temuan
- Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
- Substrat
- Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
- Peran atau konteks
- Belum dikategorikan pada rilis ini.
Reproduksi
Po 10–14 dniach Hypomyces lateritius wytwarza askokarpy w postaci perytecjum. Perytecja są całkowicie zanurzone w grzybni, tak, że wystaje tylko ich otwór. Wyglądają jak czarne punkty. Mają wysokość 300–470 μm i szerokość 170–360 μm. Powstają w nich wrzecionowate, jednokomórkowe, na obu końcach wyposażone w ostry dzióbek, bezbarwne i jednokomórkowe zarodniki o rozmiarach 18-24 × 4–5 μm. Oprócz takich normalnego rozmiaru zarodników powstają zarodniki gigantyczne o różnej długości, największe z nich nawet do 111 μm. Zarodniki wytwarzane są w bardzo dużych workach.
Catatan identitas dan cakupan
- Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
- Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
- Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
- Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.
Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.
Melihat dengan konteks
Dokumentasi Hypomyces lateritius menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Alan Rockefeller. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.
- Jenis
- Fotografi
- Kredit
- (c) Alan Rockefeller, some rights reserved (CC BY), uploaded by Alan Rockefeller
- Lisensi
- CC BY 4.0
- Sumber media
- Buka entri sumber
Dokumentasi tambahan

Foto yang diasosiasikan dengan Hypomyces lateritius pada iNaturalist. Identifikasi mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.
Kredit dan penggunaan
(c) Alan Rockefeller, some rights reserved (CC BY), uploaded by Alan Rockefeller
Ukuran dan format gambar disesuaikan tanpa pemotongan, retus, atau penambahan skala. Lisensi sumber dipertahankan.

Foto yang diasosiasikan dengan Hypomyces lateritius pada iNaturalist. Identifikasi mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.
Kredit dan penggunaan
(c) Alan Rockefeller, some rights reserved (CC BY), uploaded by Alan Rockefeller
Ukuran dan format gambar disesuaikan tanpa pemotongan, retus, atau penambahan skala. Lisensi sumber dipertahankan.
Sumber profil
- [1] Podgrzybnica ceglasta — Wikipedia (pl)
- [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Hypomyces lateritius
- [3] Dokumentasi visual — Hypomyces lateritius
- [4] Dokumentasi visual — Hypomyces lateritius
- [5] Dokumentasi visual — Hypomyces lateritius
Rujukan halaman ini
Fungi. Hypomyces lateritius. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/hypomyces-lateritius/.
Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.
