01 / Morfologi

Ciri dan struktur

W górnej warstwie kory drzew tworzy półkoliste, nieco zwężone u podstawy podkładki o średnicy 2–6 mm. Mają barwę od różowawo brązowej do szarobrązowej, wewnątrz w stanie dojrzałym ciemnoszarobrązową. Owocniki w pojedynczej warstwie, nieco podnoszącej powierzchnię podkładki i z widocznymi, lekko zapadniętymi ostiolami otoczonymi wypukłym, białym pierścieniem niepigmentowanych strzępek. Czarne owocniki mają średnicę 350–450 µm i wysokość 400–650 µm, kształt od kulistego do jajowatego, ale gdy rosną w skupiskach są ściśnięte. Parafizy proste, trwałe, cienkościenne, szkliste, o średnicy 2,5–3 µm i bez napęczniałych wierzchołków. Worki 8-zarodnikowe, 170-220 × 14,5-17 µm, cylindryczne, na trzonku o długości do 120 µm, dość cienkościenne i bez widocznych warstw ścian. Mają rozwarty wierzchołek, czasem z niepozornym pierścieniem. Askospory ułożone ukośnie w jednym szeregu (17,2–)18–23(–24,1), elipsoidalno-wrzecionowate i silnie asymetryczne, z jedną powierzchnią często mniej więcej płaską lub lekko wklęsłą, z końcami rozwartymi, ciemnokasztanowobrązowe, z prostą porą rostkową na całej długości zarodnika po stronie przeciwnej do spłaszczonej, bez przegród, grubościenne, z perysporą z niepozorną spiralną ornamentacją, bez galaretowatej osłonki lub przydatków. Kolonie na podłożu hodowlanym wolno rosnące, początkowo białe z kłaczkowatą grzybnią powietrzną, później szarobrązowe. Rewers ciemnobrązowy. Po zaszczepieniu na drewnie leszczyny powstają rozpostarte, szarawe kolonie ze słabo rozwiniętymi konidioforami. Mają średnicę 2–2,5 µm, są krótkie, nierozgałęzione lub słabo rozgałęzione z nie odgraniczonymi komórkami konidiotwórczymi.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Znane jest występowanie drewniaka jesionowego w niektórych krajach Europy i w kilku miejscach w Ameryce Północnej. W Polsce jego stanowiska podał Andrzej Chlebicki w 2008 r. (pod nazwą Hypoxylon intermedium). Grzyby nadrzewne, saprotrofy rozwijające się na korze jesionów (Fraxinus) przez cały rok.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Substrat
kulit kayu
Peran atau konteks
Pengurai
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

W górnej warstwie kory drzew tworzy półkoliste, nieco zwężone u podstawy podkładki o średnicy 2–6 mm. Mają barwę od różowawo brązowej do szarobrązowej, wewnątrz w stanie dojrzałym ciemnoszarobrązową. Owocniki w pojedynczej warstwie, nieco podnoszącej powierzchnię podkładki i z widocznymi, lekko zapadniętymi ostiolami otoczonymi wypukłym, białym pierścieniem niepigmentowanych strzępek. Czarne owocniki mają średnicę 350–450 µm i wysokość 400–650 µm, kształt od kulistego do jajowatego, ale gdy rosną w skupiskach są ściśnięte. Parafizy proste, trwałe, cienkościenne, szkliste, o średnicy 2,5–3 µm i bez napęczniałych wierzchołków. Worki 8-zarodnikowe, 170-220 × 14,5-17 µm, cylindryczne, na trzonku o długości do 120 µm, dość cienkościenne i bez widocznych warstw ścian.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Enslinia intermedia; Hypoxylon intermedium; Hypoxylon milleri; Perisphaeria argillacea; Sphaeria intermedia
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Hypoxylon fraxinophilum menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Garrett Taylor. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
no rights reserved, uploaded by Garrett Taylor
Lisensi
CC0 1.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Drewniak jesionowy — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 70129555
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Hypoxylon fraxinophilumBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 3P2FP; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Hypoxylon fraxinophilumBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC0 1.0 · no rights reserved, uploaded by Garrett Taylor

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Drewniak jesionowy — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Drewniak jesionowy (Hypoxylon fraxinophilum Pouzar) – gatunek grzybów z rzędu próchnilcowców (Xylariales).

Revisi sumber

Morfologi sumber

W górnej warstwie kory drzew tworzy półkoliste, nieco zwężone u podstawy podkładki o średnicy 2–6 mm. Mają barwę od różowawo brązowej do szarobrązowej, wewnątrz w stanie dojrzałym ciemnoszarobrązową. Owocniki w pojedynczej warstwie, nieco podnoszącej powierzchnię podkładki i z widocznymi, lekko zapadniętymi ostiolami otoczonymi wypukłym, białym pierścieniem niepigmentowanych strzępek. Czarne owocniki mają średnicę 350–450 µm i wysokość 400–650 µm, kształt od kulistego do jajowatego, ale gdy rosną w skupiskach są ściśnięte. Parafizy proste, trwałe, cienkościenne, szkliste, o średnicy 2,5–3 µm i bez napęczniałych wierzchołków. Worki 8-zarodnikowe, 170-220 × 14,5-17 µm, cylindryczne, na trzonku o długości do 120 µm, dość cienkościenne i bez widocznych warstw ścian. Mają rozwarty wierzchołek, czasem z niepozornym pierścieniem. Askospory ułożone ukośnie w jednym szeregu (17,2–)18–23(–24,1), elipsoidalno-wrzecionowate i silnie asymetryczne, z jedną powierzchnią często mniej więcej płaską lub lekko wklęsłą, z końcami rozwartymi, ciemnokasztanowobrązowe, z prostą porą rostkową na całej długości zarodnika po stronie przeciwnej do spłaszczonej, bez przegród, grubościenne, z perysporą z niepozorną spiralną ornamentacją, bez galaretowatej osłonki lub przydatków. Kolonie na podłożu hodowlanym wolno rosnące, początkowo białe z kłaczkowatą grzybnią powietrzną, później szarobrązowe. Rewers ciemnobrązowy. Po zaszczepieniu na drewnie leszczyny powstają rozpostarte, szarawe kolonie ze słabo rozwiniętymi konidioforami. Mają średnicę 2–2,5 µm, są krótkie, nierozgałęzione lub słabo rozgałęzione z nie odgraniczonymi komórkami konidiotwórczymi.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Znane jest występowanie drewniaka jesionowego w niektórych krajach Europy i w kilku miejscach w Ameryce Północnej. W Polsce jego stanowiska podał Andrzej Chlebicki w 2008 r. (pod nazwą Hypoxylon intermedium). Grzyby nadrzewne, saprotrofy rozwijające się na korze jesionów (Fraxinus) przez cały rok.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

W górnej warstwie kory drzew tworzy półkoliste, nieco zwężone u podstawy podkładki o średnicy 2–6 mm. Mają barwę od różowawo brązowej do szarobrązowej, wewnątrz w stanie dojrzałym ciemnoszarobrązową. Owocniki w pojedynczej warstwie, nieco podnoszącej powierzchnię podkładki i z widocznymi, lekko zapadniętymi ostiolami otoczonymi wypukłym, białym pierścieniem niepigmentowanych strzępek. Czarne owocniki mają średnicę 350–450 µm i wysokość 400–650 µm, kształt od kulistego do jajowatego, ale gdy rosną w skupiskach są ściśnięte. Parafizy proste, trwałe, cienkościenne, szkliste, o średnicy 2,5–3 µm i bez napęczniałych wierzchołków. Worki 8-zarodnikowe, 170-220 × 14,5-17 µm, cylindryczne, na trzonku o długości do 120 µm, dość cienkościenne i bez widocznych warstw ścian.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Hypoxylon fraxinophilum. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/hypoxylon-fraxinophilum/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.