01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Tworzy płaskie, rozpostarte podkładki z niepozornymi wzgórkami obwodowymi, zwykle drobno pomarszczone, osiągające długość 6–60 (–120) mm, szerokość 3–22 (-25) mm i grubość 0,3–0,8 mm. Brzeg czarny, powierzchnia blado fioletowoszara, winnoszara, winnofioletowa, ciemnowinna do brązowowinnej z żółtawobrązowymi, pomarańczowymi lub rdzawymi granulkami pod powierzchnią i pomiędzy perytecjami z pigmentami (barwa widoczna pod wpływem KOH). Warstwy strzępek poniżej warstwy perytecjów niepozorne, o grubości do 0,4 mm, ciemnobrązowe do czarniawych. Perytecja kuliste do jajowatych, o średnicy 250–380 µm i wysokości 250–500 µm. Ostiole pępkowe, na dojrzałych podkładkach często otoczone białawym pierścieniem o średnicy 50-70 µm. Worki o długości 115–145 µm i szerokości 7–10 µm, w tym: części zawierające zarodniki o długości 65–85 µm, trzony 37–64 (–72) µm długości. Na wierzchołku mają amyloidalny aparat apikalnyo wysokości 0,8–1 µm i szerokości 2,7–3,4 µm. Askospory brązowe, elipsoidalne, nierównoboczne do lekko sierpowatych, 8,8–11,5 (–13) × 4,8–6 µm, z prostą porą rostkową na całej długości zarodników. Na obrzeżach młodych podkładek lub na starych podkładkach tworzy także aksamitne anamorfy o barwie płowożółtej do miodowej. Komórki konidiotwórcze żółtawe do jasnobrązowych, gładkie, 10-30 × 2-3 µm. Konidia elipsoidalne, 7-8 × 3-4 µm. Struktura konidiotwórcza jest podobna do Virgariella, co potwierdza hodowla na OA. Morfologicznie podobny jest Hypoxylon rubiginosum, ale odróżnia się wytwarzanymi metabolitami wtórnymi, a jego anamorfa jest podobna do Nodulisporium. Od innych drewniaków H. petriniae jest dość łatwo odróżnialny; charakteryzuje się rozpostartymi, cienkimi podkładkami z czarnym brzegiem i ekstrahowanymi KOH pomarańczowymi pigmentami, a także występowaniem głównie na jesionach.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

W Europie podano wiele stanowisk Hypoxylon petriniae, poza nią tylko pojedyncze stanowiska w USA i na jednej z wysp Oceanu Indyjskiego. W Polsce jego stanowiska po raz pierwszy podali Patejuk i inni w 2021 r. Grzyby nadrzewne, saprotrofy zwykle występujące na korze, rzadziej na drewnie martwych gałęzi nadal przyczepionych do pnia lub leżących na ziemi. Pospolicie występują na jesionie wyniosłym, ale czasami także na topoli osice, wierzbach, Acer monspessulanus.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Substrat
kayu; kulit kayu; tanah
Peran atau konteks
Pengurai
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Warstwy strzępek poniżej warstwy perytecjów niepozorne, o grubości do 0,4 mm, ciemnobrązowe do czarniawych. Perytecja kuliste do jajowatych, o średnicy 250–380 µm i wysokości 250–500 µm. Ostiole pępkowe, na dojrzałych podkładkach często otoczone białawym pierścieniem o średnicy 50-70 µm. Worki o długości 115–145 µm i szerokości 7–10 µm, w tym: części zawierające zarodniki o długości 65–85 µm, trzony 37–64 (–72) µm długości. Na wierzchołku mają amyloidalny aparat apikalnyo wysokości 0,8–1 µm i szerokości 2,7–3,4 µm. Askospory brązowe, elipsoidalne, nierównoboczne do lekko sierpowatych, 8,8–11,5 (–13) × 4,8–6 µm, z prostą porą rostkową na całej długości zarodników. Na obrzeżach młodych podkładek lub na starych podkładkach tworzy także aksamitne anamorfy o barwie płowożółtej do miodowej.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Hypoxylon petriniae menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Eugene Popov. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
(c) Eugene Popov, some rights reserved (CC BY), uploaded by Eugene Popov
Lisensi
CC BY 4.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Hypoxylon petriniae — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 74370667
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Hypoxylon petriniaeBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 3P2NW; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Hypoxylon petriniaeBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Eugene Popov, some rights reserved (CC BY), uploaded by Eugene Popov

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Hypoxylon petriniae — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Hypoxylon petriniae M. Stadler & J. Fourn. – gatunek grzybów z rzędu próchnilcowców (Xylariales).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Tworzy płaskie, rozpostarte podkładki z niepozornymi wzgórkami obwodowymi, zwykle drobno pomarszczone, osiągające długość 6–60 (–120) mm, szerokość 3–22 (-25) mm i grubość 0,3–0,8 mm. Brzeg czarny, powierzchnia blado fioletowoszara, winnoszara, winnofioletowa, ciemnowinna do brązowowinnej z żółtawobrązowymi, pomarańczowymi lub rdzawymi granulkami pod powierzchnią i pomiędzy perytecjami z pigmentami (barwa widoczna pod wpływem KOH). Warstwy strzępek poniżej warstwy perytecjów niepozorne, o grubości do 0,4 mm, ciemnobrązowe do czarniawych. Perytecja kuliste do jajowatych, o średnicy 250–380 µm i wysokości 250–500 µm. Ostiole pępkowe, na dojrzałych podkładkach często otoczone białawym pierścieniem o średnicy 50-70 µm. Worki o długości 115–145 µm i szerokości 7–10 µm, w tym: części zawierające zarodniki o długości 65–85 µm, trzony 37–64 (–72) µm długości. Na wierzchołku mają amyloidalny aparat apikalnyo wysokości 0,8–1 µm i szerokości 2,7–3,4 µm. Askospory brązowe, elipsoidalne, nierównoboczne do lekko sierpowatych, 8,8–11,5 (–13) × 4,8–6 µm, z prostą porą rostkową na całej długości zarodników. Na obrzeżach młodych podkładek lub na starych podkładkach tworzy także aksamitne anamorfy o barwie płowożółtej do miodowej. Komórki konidiotwórcze żółtawe do jasnobrązowych, gładkie, 10-30 × 2-3 µm. Konidia elipsoidalne, 7-8 × 3-4 µm. Struktura konidiotwórcza jest podobna do Virgariella, co potwierdza hodowla na OA. Morfologicznie podobny jest Hypoxylon rubiginosum, ale odróżnia się wytwarzanymi metabolitami wtórnymi, a jego anamorfa jest podobna do Nodulisporium. Od innych drewniaków H. petriniae jest dość łatwo odróżnialny; charakteryzuje się rozpostartymi, cienkimi podkładkami z czarnym brzegiem i ekstrahowanymi KOH pomarańczowymi pigmentami, a także występowaniem głównie na jesionach.

Revisi sumber

Ekologi sumber

W Europie podano wiele stanowisk Hypoxylon petriniae, poza nią tylko pojedyncze stanowiska w USA i na jednej z wysp Oceanu Indyjskiego. W Polsce jego stanowiska po raz pierwszy podali Patejuk i inni w 2021 r. Grzyby nadrzewne, saprotrofy zwykle występujące na korze, rzadziej na drewnie martwych gałęzi nadal przyczepionych do pnia lub leżących na ziemi. Pospolicie występują na jesionie wyniosłym, ale czasami także na topoli osice, wierzbach, Acer monspessulanus.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Warstwy strzępek poniżej warstwy perytecjów niepozorne, o grubości do 0,4 mm, ciemnobrązowe do czarniawych. Perytecja kuliste do jajowatych, o średnicy 250–380 µm i wysokości 250–500 µm. Ostiole pępkowe, na dojrzałych podkładkach często otoczone białawym pierścieniem o średnicy 50-70 µm. Worki o długości 115–145 µm i szerokości 7–10 µm, w tym: części zawierające zarodniki o długości 65–85 µm, trzony 37–64 (–72) µm długości. Na wierzchołku mają amyloidalny aparat apikalnyo wysokości 0,8–1 µm i szerokości 2,7–3,4 µm. Askospory brązowe, elipsoidalne, nierównoboczne do lekko sierpowatych, 8,8–11,5 (–13) × 4,8–6 µm, z prostą porą rostkową na całej długości zarodników. Na obrzeżach młodych podkładek lub na starych podkładkach tworzy także aksamitne anamorfy o barwie płowożółtej do miodowej.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Hypoxylon petriniae. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/hypoxylon-petriniae/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.