01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Średnica od 2,5 do 11 cm, początkowo wypukły, potem rozpłaszczający się do płasko-wypukłego. Brzeg podgięty. Powierzchnia gładka, szarobrązowa lub szara. Początkowo jasnożółte, potem szarobrązowe do ciemnobrązowych, tępe, od wąsko przyrośniętych do szeroko przyrośniętych. Mają długość 9–25 mm. Pory o średnicy 0,5 mm, białawe do żółtawo-białych. Po uszkodzeniu (ucisk lub przecięcie) przebarwiają się na brązowo. Wysokość 4,5–15 cm, grubość 0,9–2,5 cm, cylindryczny lub maczugowaty. Barwa od biało szarawej do brązowawej. Lekko lub gęsto łuseczkowaty. Łuseczki początkowo brązowawe, potem o barwie od szarawej do czarnej, czasami ciemnobrązowe. W kapeluszu o barwie od białawej do szarawej. Po uszkodzeniu w kapeluszu i górnej połowie trzonu staje się różowawy, w dolnej niebieskawo-zielony. Przebarwienia pojawiają się dopiero po dłuższym czasie, czasem dopiero po kilku godzinach. Zarodniki (13,0–) 13,5–17,0 × 5,0–6,5 (–7,5) µm, prawie cylindryczne do wrzecionowatych. Stosunek długości do szerokości: 2,8–2,9(–3,0). Podstawki 25–30 × 10–11.5 pm, 4–zarodnikowe. Cystydy w hymenium 30–45 × 7,5 –9,0 µm, baryłkowate. Strzępki skórki podobne, złożone z cylindrycznych, brązowawych do ciemnobrązowych elementów o szerokości 3,5–4,5–8,0 µm, czasem także z szerszych elementów (7,0–11,5 µm). Są inkrustowane ciemnymi granulkami szarego lub brązowawego pigmentu. Kaulocystydy 30–70 × 11–20,5 µm, wrzecionowate, maczugowate lub baryłkowate. Brak sprzążek. Rośnie na takich samych siedliskach, jak L. holopus i L. variicolor, ale łatwo go odróżnić przez ciemniejszy, szarobrązowy do brązowego kapelusz, szarobrązowe łuseczki i miąższ zmieniający barwę na mocno czerwonawą z jasnoniebieskimi plamami w podstawie.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Jest to niedawno (w 1981 r.) zdiagnozowany przez Marcela Bona nowy gatunek. Do 2019 r. podano jego występowanie w niektórych krajach Europy. Brak go w wykazie wszystkich grzybów wielkoowocnikowych Polski Władysława Wojewody (2003). Jego występowanie w Puszczy Białowieskiej podają Gierczyk i in. w 2015 r. Jest zapewne bardziej pospolity, tylko do tej pory istnienie takiego gatunku nie jest jeszcze powszechnie znane i jest rozpoznawany jako inne gatunki koźlarzy (zwłaszcza Leccinum holopus, a nawet jako koźlarz różnobarwny Leccinum variicolor). Rośnie pod brzozami na podmokłych torfowiskach porośniętych mchami. Wydaje się, że preferuje gleby piaszczyste lub alkaliczne, zwykle w wilgotniejszych siedliskach niż koźlarz babka (Leccinum scabrum).

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Belum dikategorikan pada rilis ini.
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Zarodniki (13,0–) 13,5–17,0 × 5,0–6,5 (–7,5) µm, prawie cylindryczne do wrzecionowatych. Stosunek długości do szerokości: 2,8–2,9(–3,0). Podstawki 25–30 × 10–11.5 pm, 4–zarodnikowe. Cystydy w hymenium 30–45 × 7,5 –9,0 µm, baryłkowate. Strzępki skórki podobne, złożone z cylindrycznych, brązowawych do ciemnobrązowych elementów o szerokości 3,5–4,5–8,0 µm, czasem także z szerszych elementów (7,0–11,5 µm). Są inkrustowane ciemnymi granulkami szarego lub brązowawego pigmentu. Kaulocystydy 30–70 × 11–20,5 µm, wrzecionowate, maczugowate lub baryłkowate. Brak sprzążek.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Leccinum palustre
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Leccinum schistophilum menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Mandy Hackney. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
(c) Mandy Hackney, some rights reserved (CC BY), uploaded by Mandy Hackney
Lisensi
CC BY 4.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Koźlarz zielonawy — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 69900585
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Leccinum schistophilumBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 3STFD; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Leccinum schistophilumBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Mandy Hackney, some rights reserved (CC BY), uploaded by Mandy Hackney

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Koźlarz zielonawy — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Koźlarz zielonawy (Leccinum schistophilum Bon) – gatunek grzybów z rodziny borowikowatych (Boletaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Średnica od 2,5 do 11 cm, początkowo wypukły, potem rozpłaszczający się do płasko-wypukłego. Brzeg podgięty. Powierzchnia gładka, szarobrązowa lub szara. Początkowo jasnożółte, potem szarobrązowe do ciemnobrązowych, tępe, od wąsko przyrośniętych do szeroko przyrośniętych. Mają długość 9–25 mm. Pory o średnicy 0,5 mm, białawe do żółtawo-białych. Po uszkodzeniu (ucisk lub przecięcie) przebarwiają się na brązowo. Wysokość 4,5–15 cm, grubość 0,9–2,5 cm, cylindryczny lub maczugowaty. Barwa od biało szarawej do brązowawej. Lekko lub gęsto łuseczkowaty. Łuseczki początkowo brązowawe, potem o barwie od szarawej do czarnej, czasami ciemnobrązowe. W kapeluszu o barwie od białawej do szarawej. Po uszkodzeniu w kapeluszu i górnej połowie trzonu staje się różowawy, w dolnej niebieskawo-zielony. Przebarwienia pojawiają się dopiero po dłuższym czasie, czasem dopiero po kilku godzinach. Zarodniki (13,0–) 13,5–17,0 × 5,0–6,5 (–7,5) µm, prawie cylindryczne do wrzecionowatych. Stosunek długości do szerokości: 2,8–2,9(–3,0). Podstawki 25–30 × 10–11.5 pm, 4–zarodnikowe. Cystydy w hymenium 30–45 × 7,5 –9,0 µm, baryłkowate. Strzępki skórki podobne, złożone z cylindrycznych, brązowawych do ciemnobrązowych elementów o szerokości 3,5–4,5–8,0 µm, czasem także z szerszych elementów (7,0–11,5 µm). Są inkrustowane ciemnymi granulkami szarego lub brązowawego pigmentu. Kaulocystydy 30–70 × 11–20,5 µm, wrzecionowate, maczugowate lub baryłkowate. Brak sprzążek. Rośnie na takich samych siedliskach, jak L. holopus i L. variicolor, ale łatwo go odróżnić przez ciemniejszy, szarobrązowy do brązowego kapelusz, szarobrązowe łuseczki i miąższ zmieniający barwę na mocno czerwonawą z jasnoniebieskimi plamami w podstawie.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Jest to niedawno (w 1981 r.) zdiagnozowany przez Marcela Bona nowy gatunek. Do 2019 r. podano jego występowanie w niektórych krajach Europy. Brak go w wykazie wszystkich grzybów wielkoowocnikowych Polski Władysława Wojewody (2003). Jego występowanie w Puszczy Białowieskiej podają Gierczyk i in. w 2015 r. Jest zapewne bardziej pospolity, tylko do tej pory istnienie takiego gatunku nie jest jeszcze powszechnie znane i jest rozpoznawany jako inne gatunki koźlarzy (zwłaszcza Leccinum holopus, a nawet jako koźlarz różnobarwny Leccinum variicolor). Rośnie pod brzozami na podmokłych torfowiskach porośniętych mchami. Wydaje się, że preferuje gleby piaszczyste lub alkaliczne, zwykle w wilgotniejszych siedliskach niż koźlarz babka (Leccinum scabrum).

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Zarodniki (13,0–) 13,5–17,0 × 5,0–6,5 (–7,5) µm, prawie cylindryczne do wrzecionowatych. Stosunek długości do szerokości: 2,8–2,9(–3,0). Podstawki 25–30 × 10–11.5 pm, 4–zarodnikowe. Cystydy w hymenium 30–45 × 7,5 –9,0 µm, baryłkowate. Strzępki skórki podobne, złożone z cylindrycznych, brązowawych do ciemnobrązowych elementów o szerokości 3,5–4,5–8,0 µm, czasem także z szerszych elementów (7,0–11,5 µm). Są inkrustowane ciemnymi granulkami szarego lub brązowawego pigmentu. Kaulocystydy 30–70 × 11–20,5 µm, wrzecionowate, maczugowate lub baryłkowate. Brak sprzążek.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Leccinum schistophilum. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/leccinum-schistophilum/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.