01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Kapelusz Średnica 4–10 (15), kształt płaski z garbkiem. Powierzchnia brązowa z bordowymi łuskami rozchodzące się w kształcie gwiazdy na białawym podłożu, środek czarnobrązowy. W starszych okazach łuski zanikają, poczynając od brzegu. Trzon Wysokość 5–25 (35) cm, średnica 1–6 (8) mm, walcowaty, włóknisty, twardy. Powierzchnia początkowo pokryta drobno brązowym wzorkiem na jasnym tle, później ciemnobrązowa do czerwonobrązowej, podstawa jaśniejsza, bulwiasto pogrubiona. Pierścień na górnej stronie białawy, na dolnej brązowy, z podwójną krawędzią, ruchomy. Jest niecałkowicie podzielony na dwie części, ponieważ składa się z pozostałości częściowej i całkowitej osłony (velum generale, velum partiale). Blaszki Gęste, wolne, miękkie, białawe do kremowych, u dojrzałych okazów często różowe lub z różowymi plamami lub odcieniami. Miąższ Biały, w smaku łagodny, lekko kwaśny, zapachu brak lub lekko owocowy. Cechy mikroskopowe Zarodniki jasnoróżowe 10–17 × 8–11 µm, eliptyczne do owalnych, grubościenne, z porami rostkowymi, szkliste. Podstawki 33–47 × 12–15 µm, maczugowate. Cheilocystydy 25–50 × 8–20 µm, maczugowate. Strzępki w skórce kapelusza o średnicy do 2 µm, bez sprzążek lub z rzadko występującymi. Gatunki podobne Makroskopowo jest wiele podobnych gatunków czubajek (Macrolepiota), dlatego należy zwrócić szczególną uwagę na wszystkie cechy makroskopowe.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Macrolepiota fuliginosa znany jest głównie w Europie, poza nią podano tylko pojedyncze stanowiska w Japonii i na schodnim wybrzeżu Ameryki Północnej. Brak go w opracowanej przez W. Wojewodę w 2003 r. liście wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, ale podano jego stanowiska w Pollsce w latach późniejszych (jako Macrolepiota rhodosperma var. fuliginosa). Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje w lasach, parkach, łąkach, ogrodach, na wrzosowiskach, obrzeżach lasów od wczesnego lata do późnej jesieni.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan; padang rumput
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Belum dikategorikan pada rilis ini.
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Zarodniki jasnoróżowe 10–17 × 8–11 µm, eliptyczne do owalnych, grubościenne, z porami rostkowymi, szkliste. Podstawki 33–47 × 12–15 µm, maczugowate. Cheilocystydy 25–50 × 8–20 µm, maczugowate. Strzępki w skórce kapelusza o średnicy do 2 µm, bez sprzążek lub z rzadko występującymi.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Lepiota procera var. fuliginosa; Lepiota rhodosperma; Leucocoprinus fuliginosus; Macrolepiota procera f. fuliginosa; Macrolepiota procera var. fuliginosa; Macrolepiota rhodosperma; Macrolepiota rhodosperma var. velicopia
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Macrolepiota fuliginosa dari Wikimedia Commons. Macrolepiota rhodosperma Identifikasi mengikuti record berkas sumber.

Jenis
Fotografi
Kredit
Björn S...
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Macrolepiota fuliginosa — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 70845179
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Macrolepiota fuliginosaBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 3X5N9; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Macrolepiota fuliginosaBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY-SA 2.0 · Björn S...

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Macrolepiota fuliginosa — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Macrolepiota fuliginosa (Barla) Bon – gatunek grzybów z rodziny pieczarkowatych (Agaricaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Kapelusz Średnica 4–10 (15), kształt płaski z garbkiem. Powierzchnia brązowa z bordowymi łuskami rozchodzące się w kształcie gwiazdy na białawym podłożu, środek czarnobrązowy. W starszych okazach łuski zanikają, poczynając od brzegu. Trzon Wysokość 5–25 (35) cm, średnica 1–6 (8) mm, walcowaty, włóknisty, twardy. Powierzchnia początkowo pokryta drobno brązowym wzorkiem na jasnym tle, później ciemnobrązowa do czerwonobrązowej, podstawa jaśniejsza, bulwiasto pogrubiona. Pierścień na górnej stronie białawy, na dolnej brązowy, z podwójną krawędzią, ruchomy. Jest niecałkowicie podzielony na dwie części, ponieważ składa się z pozostałości częściowej i całkowitej osłony (velum generale, velum partiale). Blaszki Gęste, wolne, miękkie, białawe do kremowych, u dojrzałych okazów często różowe lub z różowymi plamami lub odcieniami. Miąższ Biały, w smaku łagodny, lekko kwaśny, zapachu brak lub lekko owocowy. Cechy mikroskopowe Zarodniki jasnoróżowe 10–17 × 8–11 µm, eliptyczne do owalnych, grubościenne, z porami rostkowymi, szkliste. Podstawki 33–47 × 12–15 µm, maczugowate. Cheilocystydy 25–50 × 8–20 µm, maczugowate. Strzępki w skórce kapelusza o średnicy do 2 µm, bez sprzążek lub z rzadko występującymi. Gatunki podobne Makroskopowo jest wiele podobnych gatunków czubajek (Macrolepiota), dlatego należy zwrócić szczególną uwagę na wszystkie cechy makroskopowe.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Macrolepiota fuliginosa znany jest głównie w Europie, poza nią podano tylko pojedyncze stanowiska w Japonii i na schodnim wybrzeżu Ameryki Północnej. Brak go w opracowanej przez W. Wojewodę w 2003 r. liście wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, ale podano jego stanowiska w Pollsce w latach późniejszych (jako Macrolepiota rhodosperma var. fuliginosa). Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje w lasach, parkach, łąkach, ogrodach, na wrzosowiskach, obrzeżach lasów od wczesnego lata do późnej jesieni.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Zarodniki jasnoróżowe 10–17 × 8–11 µm, eliptyczne do owalnych, grubościenne, z porami rostkowymi, szkliste. Podstawki 33–47 × 12–15 µm, maczugowate. Cheilocystydy 25–50 × 8–20 µm, maczugowate. Strzępki w skórce kapelusza o średnicy do 2 µm, bez sprzążek lub z rzadko występującymi.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Macrolepiota fuliginosa. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/macrolepiota-fuliginosa/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.