01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Tworzy listkowatą plechę, która do podłoża jest luźno przyrośnięta, cała, lub przynajmniej na obrzeżach podnosząca się. Pojedyncza plecha osiąga średnicę do 6, wyjątkowo do 10 cm i zbudowana jest z zaokrąglonych płatów. Krótkie, zaokrąglone i nieznacznie wydłużone odcinki tej plechy o szerokości 1–4(7) mm nieznacznie zachodzą na siebie. Powierzchnia górna jest blado-oliwkowa, ciemnobrązowa, czerwono-brązowa, gładka lub nieco pomarszczona. Zazwyczaj jest matowa, czasami słabo błyszcząca, zwłaszcza w pobliżu końców płata, często dość mocno oprószona. Występują na niej mało wyraźne pseudocyfelle i dość równomiernie rozproszone niewielkie izydia. Mają postać stożkowatych, niezwężonych u podstawy brodawek o długości 1–1,5 mm i średnicy 0,03-0,2(-0,4) mm. Dolna powierzchnia ma barwę od jasno żółtobrązowej do ciemnobrązowej, a nawet czarnej. Jest jaśniejsza przy obwodzie, często jasno lub ciemno nakrapiana, gładka lub nieregularnie pomarszczona, matowa lub lekko błyszcząca. Reakcje barwne: górna kora K–, C–, KC–, rdzeń K–, C–, KC–. Owocniki w postaci apotecjów występują rzadko. Wyrastają na bardzo krótkich trzonkach, mają średnicę około 3,5 mm i wklęsłe tarczki silnie obrośnięte izydiami. W jednym worku powstaje 8 grubościennych askospor. Są elipsoidalne do szeroko jajowatych, czasami niemal kuliste i mają rozmiary 8–11,5 × 4,5–7 μm. Zanurzone w plesze pyknidia występują rzadko. Powstają w nich pykniospory o kształcie od beczułkowatego do wrzecionowatego i rozmiarach 7 × 1 μm. Kwasów porostowych nie stwierdzono.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Występuje w północnej i zachodniej części Ameryki Północnej, Europie, Afryce Północnej i Środkowej, Azji i południowej części Ameryki Południowej. W Europie występuje na całym obszarze – od archipelagu Svalbard na północy, po Morze Śródziemne. W Polsce jest gatunkiem rzadkim, znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status VU – potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. W Polsce podlega ścisłej ochronie gatunkowej. Rośnie na korze drzew, wyłącznie liściastych. Występuje w lasach i na terenach otwartych.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
kulit kayu
Peran atau konteks
Pembentuk liken
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Owocniki w postaci apotecjów występują rzadko. Wyrastają na bardzo krótkich trzonkach, mają średnicę około 3,5 mm i wklęsłe tarczki silnie obrośnięte izydiami. W jednym worku powstaje 8 grubościennych askospor. Są elipsoidalne do szeroko jajowatych, czasami niemal kuliste i mają rozmiary 8–11,5 × 4,5–7 μm. Zanurzone w plesze pyknidia występują rzadko. Powstają w nich pykniospory o kształcie od beczułkowatego do wrzecionowatego i rozmiarach 7 × 1 μm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Collema exasperatum; Imbricaria exasperata; Lichen furvus exasperatum; Melanelia elegantula; Parmelia aspidota var. elegantula; Parmelia aspidota var. exasperata; Parmelia elegantula; Parmelia exasperatula var. elegantula; Parmelia olivacea var. exasperata; Parmelia subaurifera var. exasperata
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Melanohalea elegantula dari Wikimedia Commons. Melanohalea elegantula Identifikasi mengikuti record berkas sumber.

Jenis
Fotografi
Kredit
Selso
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Przylepniczka wytworna — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 69466861
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Melanohalea elegantulaBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 3Z8KJ; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Melanohalea elegantulaBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY-SA 4.0 · Selso

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Przylepniczka wytworna — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Przylepniczka wytworna (Melanohalea elegantula (Zahlbr.) O. Blanco, A. Crespo, Divakar, Essl., D. Hawksw. & Lumbsch) – gatunek grzybów z rodziny tarczownicowatych (Parmeliaceae). Ze względu na symbiozę z glonami zaliczany jest do porostów.

Revisi sumber

Morfologi sumber

Tworzy listkowatą plechę, która do podłoża jest luźno przyrośnięta, cała, lub przynajmniej na obrzeżach podnosząca się. Pojedyncza plecha osiąga średnicę do 6, wyjątkowo do 10 cm i zbudowana jest z zaokrąglonych płatów. Krótkie, zaokrąglone i nieznacznie wydłużone odcinki tej plechy o szerokości 1–4(7) mm nieznacznie zachodzą na siebie. Powierzchnia górna jest blado-oliwkowa, ciemnobrązowa, czerwono-brązowa, gładka lub nieco pomarszczona. Zazwyczaj jest matowa, czasami słabo błyszcząca, zwłaszcza w pobliżu końców płata, często dość mocno oprószona. Występują na niej mało wyraźne pseudocyfelle i dość równomiernie rozproszone niewielkie izydia. Mają postać stożkowatych, niezwężonych u podstawy brodawek o długości 1–1,5 mm i średnicy 0,03-0,2(-0,4) mm. Dolna powierzchnia ma barwę od jasno żółtobrązowej do ciemnobrązowej, a nawet czarnej. Jest jaśniejsza przy obwodzie, często jasno lub ciemno nakrapiana, gładka lub nieregularnie pomarszczona, matowa lub lekko błyszcząca. Reakcje barwne: górna kora K–, C–, KC–, rdzeń K–, C–, KC–. Owocniki w postaci apotecjów występują rzadko. Wyrastają na bardzo krótkich trzonkach, mają średnicę około 3,5 mm i wklęsłe tarczki silnie obrośnięte izydiami. W jednym worku powstaje 8 grubościennych askospor. Są elipsoidalne do szeroko jajowatych, czasami niemal kuliste i mają rozmiary 8–11,5 × 4,5–7 μm. Zanurzone w plesze pyknidia występują rzadko. Powstają w nich pykniospory o kształcie od beczułkowatego do wrzecionowatego i rozmiarach 7 × 1 μm. Kwasów porostowych nie stwierdzono.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Występuje w północnej i zachodniej części Ameryki Północnej, Europie, Afryce Północnej i Środkowej, Azji i południowej części Ameryki Południowej. W Europie występuje na całym obszarze – od archipelagu Svalbard na północy, po Morze Śródziemne. W Polsce jest gatunkiem rzadkim, znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status VU – potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. W Polsce podlega ścisłej ochronie gatunkowej. Rośnie na korze drzew, wyłącznie liściastych. Występuje w lasach i na terenach otwartych.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Owocniki w postaci apotecjów występują rzadko. Wyrastają na bardzo krótkich trzonkach, mają średnicę około 3,5 mm i wklęsłe tarczki silnie obrośnięte izydiami. W jednym worku powstaje 8 grubościennych askospor. Są elipsoidalne do szeroko jajowatych, czasami niemal kuliste i mają rozmiary 8–11,5 × 4,5–7 μm. Zanurzone w plesze pyknidia występują rzadko. Powstają w nich pykniospory o kształcie od beczułkowatego do wrzecionowatego i rozmiarach 7 × 1 μm.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Melanohalea elegantula. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/melanohalea-elegantula/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.