01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Średnica 5–22 mm, początkowo stożkowaty, potem dzwonkowaty, w końcu wypukły, czasem z garbkiem, półprzeźroczyście prążkowany. Powierzchnia początkowo biało oprószona, a następnie często prawie niebieskawo czarna, satynowa, ciemnobrązowa w środku, na brzegu biaława. W liczbie 17–22 dochodzących do trzonu, wypukłe, wąsko przyrośnięte i zbiegające ząbkiem, bladoszare lub szare z brązowawym odcieniem. Ostrza jaśniejsze. Wysokość 25–80 mm, grubość 0,5–2 mm, pusty w środku, prosty lub zagięty, walcowaty i na całej długości równy. Powierzchnia górą oprószona o barwie od białawej do szarej, niżej naga, bladobrązowa. O zapachu pelargonii pachnącej, czasem bez zapachu. Podstawki 25–40 × 6–8 µm, wąsko maczugowate, 4-zarodnikowe ze sterygmami o długości 3–5 µm. Zarodniki (7,5–) 8–9 (–10,5) × (3,5–) 4–5,1 μm, Q = 1,6–2,1, Qav = 1,9, pipetowate, amyloidalne. Cheilocystydy 12–46 × 7–18 µm, tworzące sterylne pasmo, workowate lub klepsydrowate, z szeroką podstawą, niektóre bardziej maczugowate, pokryte kilkoma lub liczniejszymi brodawkami lub cylindrycznymi, rozgałęzionymi i zakrzywionymi, dość grubymi naroślami 1–10 × 1–2 μm. Pleurocystydy podobne. Strzępki włosków kapelusza o szerokości 1,5–3,5 µm, pokryte prostymi lub zakrzywionymi lub mocno rozgałęzionymi wyrośnięciami 1–20 × 1–2 μm, tworzącymi gęste, koralopodobne masy. Strzępki warstwy korowej trzonu o szerokości 1,5–3,5 μm, gładkie lub pokryte gruzełkami 0,5–4 × 1–1,5 μm, komórki końcowe o szerokości do 10 μm, w różnym stopniu nabrzmiałe, pokryte dość grubymi gruzełkami. Sprzążki występują w strzępkach wszystkich części grzyba.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Znane jest występowanie grzybówki czarniawej w Europie Północnej i Rosji. Władysław Wojewoda w zestawieniu grzybów wielkoowocnikowych Polski w 2003 r. przytacza liczne stanowiska, ale proponuje umieszczenie jej w czerwonej księdze gatunków rzadkich. W Norwegii jest pospolita. Grzyb saprotroficzny. Występuje na wilgotnych miejscach w lasach, wśród mchów i ściółki na opadłych gałązkach drzew. Często spotykany pod bukami, sosną zwyczajną, świerkiem pospolitym. Owocniki najczęściej od sierpnia do października. Związana jest głównie ze świerkami.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Pengurai
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Podstawki 25–40 × 6–8 µm, wąsko maczugowate, 4-zarodnikowe ze sterygmami o długości 3–5 µm. Zarodniki (7,5–) 8–9 (–10,5) × (3,5–) 4–5,1 μm, Q = 1,6–2,1, Qav = 1,9, pipetowate, amyloidalne. Cheilocystydy 12–46 × 7–18 µm, tworzące sterylne pasmo, workowate lub klepsydrowate, z szeroką podstawą, niektóre bardziej maczugowate, pokryte kilkoma lub liczniejszymi brodawkami lub cylindrycznymi, rozgałęzionymi i zakrzywionymi, dość grubymi naroślami 1–10 × 1–2 μm. Pleurocystydy podobne. Strzępki włosków kapelusza o szerokości 1,5–3,5 µm, pokryte prostymi lub zakrzywionymi lub mocno rozgałęzionymi wyrośnięciami 1–20 × 1–2 μm, tworzącymi gęste, koralopodobne masy. Strzępki warstwy korowej trzonu o szerokości 1,5–3,5 μm, gładkie lub pokryte gruzełkami 0,5–4 × 1–1,5 μm, komórki końcowe o szerokości do 10 μm, w różnym stopniu nabrzmiałe, pokryte dość grubymi gruzełkami.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Mycena septentrionalis dari Wikimedia Commons. Mycena septentrionalis Identifikasi mengikuti record berkas sumber.

Jenis
Fotografi
Kredit
Arne Aronsen, Naturhistorisk museum, Universitetet i Oslo — Arne Aronsen, Naturhistorisk museum, Universitetet i Oslo
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Grzybówka czarniawa — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 64884937
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Mycena septentrionalisBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 742CT; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Mycena septentrionalisBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY-SA 3.0 · Arne Aronsen, Naturhistorisk museum, Universitetet i Oslo — Arne Aronsen, Naturhistorisk museum, Universitetet i Oslo

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Grzybówka czarniawa — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Grzybówka czarniawa (Mycena septentrionalis Maas Geest.) – gatunek grzybów z rodziny grzybówkowatych (Mycenaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Średnica 5–22 mm, początkowo stożkowaty, potem dzwonkowaty, w końcu wypukły, czasem z garbkiem, półprzeźroczyście prążkowany. Powierzchnia początkowo biało oprószona, a następnie często prawie niebieskawo czarna, satynowa, ciemnobrązowa w środku, na brzegu biaława. W liczbie 17–22 dochodzących do trzonu, wypukłe, wąsko przyrośnięte i zbiegające ząbkiem, bladoszare lub szare z brązowawym odcieniem. Ostrza jaśniejsze. Wysokość 25–80 mm, grubość 0,5–2 mm, pusty w środku, prosty lub zagięty, walcowaty i na całej długości równy. Powierzchnia górą oprószona o barwie od białawej do szarej, niżej naga, bladobrązowa. O zapachu pelargonii pachnącej, czasem bez zapachu. Podstawki 25–40 × 6–8 µm, wąsko maczugowate, 4-zarodnikowe ze sterygmami o długości 3–5 µm. Zarodniki (7,5–) 8–9 (–10,5) × (3,5–) 4–5,1 μm, Q = 1,6–2,1, Qav = 1,9, pipetowate, amyloidalne. Cheilocystydy 12–46 × 7–18 µm, tworzące sterylne pasmo, workowate lub klepsydrowate, z szeroką podstawą, niektóre bardziej maczugowate, pokryte kilkoma lub liczniejszymi brodawkami lub cylindrycznymi, rozgałęzionymi i zakrzywionymi, dość grubymi naroślami 1–10 × 1–2 μm. Pleurocystydy podobne. Strzępki włosków kapelusza o szerokości 1,5–3,5 µm, pokryte prostymi lub zakrzywionymi lub mocno rozgałęzionymi wyrośnięciami 1–20 × 1–2 μm, tworzącymi gęste, koralopodobne masy. Strzępki warstwy korowej trzonu o szerokości 1,5–3,5 μm, gładkie lub pokryte gruzełkami 0,5–4 × 1–1,5 μm, komórki końcowe o szerokości do 10 μm, w różnym stopniu nabrzmiałe, pokryte dość grubymi gruzełkami. Sprzążki występują w strzępkach wszystkich części grzyba.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Znane jest występowanie grzybówki czarniawej w Europie Północnej i Rosji. Władysław Wojewoda w zestawieniu grzybów wielkoowocnikowych Polski w 2003 r. przytacza liczne stanowiska, ale proponuje umieszczenie jej w czerwonej księdze gatunków rzadkich. W Norwegii jest pospolita. Grzyb saprotroficzny. Występuje na wilgotnych miejscach w lasach, wśród mchów i ściółki na opadłych gałązkach drzew. Często spotykany pod bukami, sosną zwyczajną, świerkiem pospolitym. Owocniki najczęściej od sierpnia do października. Związana jest głównie ze świerkami.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Podstawki 25–40 × 6–8 µm, wąsko maczugowate, 4-zarodnikowe ze sterygmami o długości 3–5 µm. Zarodniki (7,5–) 8–9 (–10,5) × (3,5–) 4–5,1 μm, Q = 1,6–2,1, Qav = 1,9, pipetowate, amyloidalne. Cheilocystydy 12–46 × 7–18 µm, tworzące sterylne pasmo, workowate lub klepsydrowate, z szeroką podstawą, niektóre bardziej maczugowate, pokryte kilkoma lub liczniejszymi brodawkami lub cylindrycznymi, rozgałęzionymi i zakrzywionymi, dość grubymi naroślami 1–10 × 1–2 μm. Pleurocystydy podobne. Strzępki włosków kapelusza o szerokości 1,5–3,5 µm, pokryte prostymi lub zakrzywionymi lub mocno rozgałęzionymi wyrośnięciami 1–20 × 1–2 μm, tworzącymi gęste, koralopodobne masy. Strzępki warstwy korowej trzonu o szerokości 1,5–3,5 μm, gładkie lub pokryte gruzełkami 0,5–4 × 1–1,5 μm, komórki końcowe o szerokości do 10 μm, w różnym stopniu nabrzmiałe, pokryte dość grubymi gruzełkami.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Mycena septentrionalis. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/mycena-septentrionalis/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.