Mycena silvae-nigrae

Ciri dan struktur

Średnica 10–45 mm, początkowo ostrostożkowaty do szerokostożkowatego, potem przechodzący w płasko-wypukły, na koniec płaski, często z garbkiem, bruzdowaty, półprzezroczyscie prążkowany, często wyraźnie biało-oprószony. Powierzchnia w stanie wilgotnym lśniąca, nie śliska, u młodych okazów prawie czarno-brązowa, potem ciemnobrązowo sepiowa, z wiekim jaśniejsza. Brzeg jaśniejszy. W liczbie 15-30 dochodzących do trzonu, wąsko przyrośnięte, białawe do szarych. Wysokość 30–140 mm, grubość 2–3 mm, cylindryczny, równy. Powierzchnia oprószona, błyszcząca z wyjątkiem wierzchołka, u bardzo młodych osobników wierzchołek ciemnostalowoniebieski, stopniowo blaknący, przechodzący w całkowicie ciemnobrązowy, podstawa pokryta grubymi, białawymi włóknami, często głęboko zakorzenionymi w spróchniałym drewnie. Cienki, o zapachu wyraźnie amoniakalnym. Podstawki 28–41 × 7–11,5 um, smukłe, maczugowate, 2-zarodnikowe. Zarodniki 9–15 × 7–10 um, Qav =1,5, w kształcie szerokiego czopka, amyloidalne. Cheilocystydy 2073 × 7–19 µm, tworzące na brzegu blaszek sterylne pasy, maczugowate, butelkowate, wrzecionowate lub o nieregularnym kształcie z kilkoma grubymi naroslami. Pleurocystyd rzadkie, wrzecionowate. Trama blaszek dekstrynoidalna. Skórka kapelusza zbudowana ze strzępek o szerokości 2,5–5,5 µm, mniej lub bardziej gęsto pokrytych prostymi lub rozgałęzionymi naroślami 2–20 × 2–2,5 µm. Strzępki warstwy korowej trzonu o szerokości 2–4 µm, nieco zżelowane, pokryte naroślami o długości 2–4 µm, komórki końcowe o szerokości do 4,5 µm, uchyłkowate. Sprzążek brak. Mycena silvae-nigrae została wydzielona z gatunku Mycena stipata, od którego różni się podstawkami 2-zarodnikowymi.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Najwięcej stanowisk Mycena silvae-nigrae podano w Europie, ale znany jest także w Ameryce Północne i Azji. Brak go w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę zestawieniu wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, ale jego stanowiska podano w latach późniejszych. Grzyb saprotroficzny. Występuje na martwym drewnie iglastym, szczególnie na mocno zbutwiałych pniakach świerków, ale także wśród wysokich mchów lub torfowców na szczątkach drzewnych. Znaleziono go również na upadłych, zakopanych szyszkach świerka. Owocniki pojawiają się wiosną, od kwietnia do połowy czerwca; najczęściej w maju.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Substrat

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Peran atau konteks

Pengurai

Reproduksi

Podstawki 28–41 × 7–11,5 um, smukłe, maczugowate, 2-zarodnikowe. Zarodniki 9–15 × 7–10 um, Qav =1,5, w kształcie szerokiego czopka, amyloidalne. Cheilocystydy 2073 × 7–19 µm, tworzące na brzegu blaszek sterylne pasy, maczugowate, butelkowate, wrzecionowate lub o nieregularnym kształcie z kilkoma grubymi naroslami. Pleurocystyd rzadkie, wrzecionowate. Trama blaszek dekstrynoidalna. Skórka kapelusza zbudowana ze strzępek o szerokości 2,5–5,5 µm, mniej lub bardziej gęsto pokrytych prostymi lub rozgałęzionymi naroślami 2–20 × 2–2,5 µm. Strzępki warstwy korowej trzonu o szerokości 2–4 µm, nieco zżelowane, pokryte naroślami o długości 2–4 µm, komórki końcowe o szerokości do 4,5 µm, uchyłkowate. Sprzążek brak.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Mycena silvae-nigrae menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Nina Filippova. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis

Fotografi

Kredit

(c) Nina Filippova, some rights reserved (CC BY), uploaded by Nina Filippova

Lisensi

CC BY 4.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Sumber profil

1. [1] Mycena silvae-nigrae — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 72822786
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Mycena silvae-nigraeBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 73QCR; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Mycena silvae-nigraeBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Nina Filippova, some rights reserved (CC BY), uploaded by Nina Filippova