01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Średnica 8–38 mm, początkowo dzwonkowaty lub stożkowaty, potem płasko wypukły z szerokim garbkiem, czasem nieco pępówkowaty, bez bruzd, słabo prześwitująco-prążkowany. Powierzchnia naga, nieco śliska, o barwie od ciemno kasztanowej do sepio brązowej, przy brzegu jaśniejsza. W liczbie 20–40 dochodzących do trzonu, wąsko lub szeroko przyrośnięte, białawe do bladoszarych, czasem u starszych owocników różowiejące. Wysokość 30–70 mm, grubość 1,5–3,5 mm, prosty lub zagięty, pusty wewnątrz, walcowaty, dość twardy. Powierzchnia naga z wyjątkiem drobno oprószonego wierzchołka, górą biaława, niżej szarobrązowa, u podstawy ciemnobrązowa. Podstawa pokryta grubymi, długimi, białawymi włókienkami. Podstawki 22–30 × 7–8 µm, maczugowate, 4-zarodnikowe. Zarodniki 7–9,6 × 3,6–5,8 μm, Q = 1,4–1,8, Qav = 1,7, o kształcie od pipetowatego do fasolkowatego, gładkie amyloidalne. Cheilocystydy 27–80 × 9–20 × 0–5,5 µm, tworzące sterylne pasmo, baryłkowate, wrzecionowate, rzadziej cylindryczne, o wierzchołkach zwężonych w krótszą lub dłuższą szyjkę lub dzióbek, rzadziej bez szyjki. Pleurocystydy podobne. Strzępki włosków kapelusza o szerokości 1,5–3,5 µm, osadzone w galaretowatej materii, gładkie lub sporadycznie z pojedynczym, cylindrycznym guzkiem. Strzępki warstwy korowej trzonu o szerokości 2–3 µm, lekko żelatynizowane, gładkie, z kaulocystydami o kształcie od cylindrycznego do wrzecionowatego i długości do 100 µm. W strzępkach brak sprzążek lub są bardzo rzadkie. Grzybówka wiosenna jest łatwa do zidentyfikowania z powodu wczesnowiosennego pojawiania się owocników. Jej charakterystycznymi cechami są także cechy mikroskopowe: gładkie strzępki włosków, kaulocystydy, kształt zarodników i brak sprzążek.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Opisano występowanie grzybówki wiosennej w Europie i Rosji. Władysław Wojewoda w zestawieniu grzybów wielkoowocnikowych Polski w 2003 r. przytacza 2 stanowiska (w Babiogórskim Parku Narodowym i w Kotlinie Nowotarskiej). Bardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. W Polsce gatunek rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – gatunek potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. Grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach na opadłych szyszkach świerka i jodły, a także na kawałkach drewna częściowo zakopanych w ziemi. Owocniki wczesną wiosną, od marca do maja.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Pengurai
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Podstawki 22–30 × 7–8 µm, maczugowate, 4-zarodnikowe. Zarodniki 7–9,6 × 3,6–5,8 μm, Q = 1,4–1,8, Qav = 1,7, o kształcie od pipetowatego do fasolkowatego, gładkie amyloidalne. Cheilocystydy 27–80 × 9–20 × 0–5,5 µm, tworzące sterylne pasmo, baryłkowate, wrzecionowate, rzadziej cylindryczne, o wierzchołkach zwężonych w krótszą lub dłuższą szyjkę lub dzióbek, rzadziej bez szyjki. Pleurocystydy podobne. Strzępki włosków kapelusza o szerokości 1,5–3,5 µm, osadzone w galaretowatej materii, gładkie lub sporadycznie z pojedynczym, cylindrycznym guzkiem. Strzępki warstwy korowej trzonu o szerokości 2–3 µm, lekko żelatynizowane, gładkie, z kaulocystydami o kształcie od cylindrycznego do wrzecionowatego i długości do 100 µm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Mycena strobilicola dari Wikimedia Commons. Mycena strobilicola Identifikasi mengikuti record berkas sumber.

Jenis
Fotografi
Kredit
Björn S...
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Grzybówka wiosenna — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 72863786
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Mycena strobilicolaBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 44TW9; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Mycena strobilicolaBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY-SA 2.0 · Björn S...

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Grzybówka wiosenna — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Grzybówka wiosenna (Mycena strobilicola J. Favre & Kühner) – gatunek grzybów z rodziny grzybówkowatych (Mycenaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Średnica 8–38 mm, początkowo dzwonkowaty lub stożkowaty, potem płasko wypukły z szerokim garbkiem, czasem nieco pępówkowaty, bez bruzd, słabo prześwitująco-prążkowany. Powierzchnia naga, nieco śliska, o barwie od ciemno kasztanowej do sepio brązowej, przy brzegu jaśniejsza. W liczbie 20–40 dochodzących do trzonu, wąsko lub szeroko przyrośnięte, białawe do bladoszarych, czasem u starszych owocników różowiejące. Wysokość 30–70 mm, grubość 1,5–3,5 mm, prosty lub zagięty, pusty wewnątrz, walcowaty, dość twardy. Powierzchnia naga z wyjątkiem drobno oprószonego wierzchołka, górą biaława, niżej szarobrązowa, u podstawy ciemnobrązowa. Podstawa pokryta grubymi, długimi, białawymi włókienkami. Podstawki 22–30 × 7–8 µm, maczugowate, 4-zarodnikowe. Zarodniki 7–9,6 × 3,6–5,8 μm, Q = 1,4–1,8, Qav = 1,7, o kształcie od pipetowatego do fasolkowatego, gładkie amyloidalne. Cheilocystydy 27–80 × 9–20 × 0–5,5 µm, tworzące sterylne pasmo, baryłkowate, wrzecionowate, rzadziej cylindryczne, o wierzchołkach zwężonych w krótszą lub dłuższą szyjkę lub dzióbek, rzadziej bez szyjki. Pleurocystydy podobne. Strzępki włosków kapelusza o szerokości 1,5–3,5 µm, osadzone w galaretowatej materii, gładkie lub sporadycznie z pojedynczym, cylindrycznym guzkiem. Strzępki warstwy korowej trzonu o szerokości 2–3 µm, lekko żelatynizowane, gładkie, z kaulocystydami o kształcie od cylindrycznego do wrzecionowatego i długości do 100 µm. W strzępkach brak sprzążek lub są bardzo rzadkie. Grzybówka wiosenna jest łatwa do zidentyfikowania z powodu wczesnowiosennego pojawiania się owocników. Jej charakterystycznymi cechami są także cechy mikroskopowe: gładkie strzępki włosków, kaulocystydy, kształt zarodników i brak sprzążek.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Opisano występowanie grzybówki wiosennej w Europie i Rosji. Władysław Wojewoda w zestawieniu grzybów wielkoowocnikowych Polski w 2003 r. przytacza 2 stanowiska (w Babiogórskim Parku Narodowym i w Kotlinie Nowotarskiej). Bardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. W Polsce gatunek rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – gatunek potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. Grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach na opadłych szyszkach świerka i jodły, a także na kawałkach drewna częściowo zakopanych w ziemi. Owocniki wczesną wiosną, od marca do maja.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Podstawki 22–30 × 7–8 µm, maczugowate, 4-zarodnikowe. Zarodniki 7–9,6 × 3,6–5,8 μm, Q = 1,4–1,8, Qav = 1,7, o kształcie od pipetowatego do fasolkowatego, gładkie amyloidalne. Cheilocystydy 27–80 × 9–20 × 0–5,5 µm, tworzące sterylne pasmo, baryłkowate, wrzecionowate, rzadziej cylindryczne, o wierzchołkach zwężonych w krótszą lub dłuższą szyjkę lub dzióbek, rzadziej bez szyjki. Pleurocystydy podobne. Strzępki włosków kapelusza o szerokości 1,5–3,5 µm, osadzone w galaretowatej materii, gładkie lub sporadycznie z pojedynczym, cylindrycznym guzkiem. Strzępki warstwy korowej trzonu o szerokości 2–3 µm, lekko żelatynizowane, gładkie, z kaulocystydami o kształcie od cylindrycznego do wrzecionowatego i długości do 100 µm.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Mycena strobilicola. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/mycena-strobilicola/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.