01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Średnica 5–14 mm, początkowo wypukły, potem prawie płaski. Powierzchnia sucha, niehigrofaniczna, gęsto brodawkowata lub włóknisto-łuskowata, na szczycie umbrowa, poza tym rdzawa, brzeg strzępiasty. Przyrośnięte, często szeroko brzuchate, umiarkowanie gęste, z blaszeczkami 2-3 stopnia. Początkowo są białawe, potem ciemniejsze. Wysokość 5–10 mm, grubość 0,5–1,5 mm, twardy, zwężający się ku górze, zwykle zakrzywiony i nieco mimośrodowo osadzony. Powierzchnia aksamitna, delikatnie włóknista z drobnymi łuseczkami. Barwa od ochrowej do kasztanowej, czasem z winnym odcieniem. Podstawa z grzybnią o barwie od jasnożółtej do cynamonowej. Mięsisty, twardy o barwie od ochrowej do ciemnoceglastej; zapach i smak nie są charakterystyczne. Komórki skórki złożone z luźnych strzępek. Strzępki splątane, nie nabrzmiałe, średnicy 3–9 µm, umiarkowanie do grubo inkrustowane, brązowawe, długokomórkowe, grubościenne (grubość do 2 µm). Trama kapelusza złożona z podłużnych, lekko rozdętych strzępek o średnicy 3–13 µm, gładkich lub drobno inkrustowanych. Trama blaszek równoległa, strzępki średnica 3–4,5 µm, splątane ze strzępkami subhymenium. Cheilocystydy liczne, tworzące sterylny brzeg blaszek, 26–32 × 6,5–7 µm z wydłużoną szyjką, często pofalowaną, zazwyczaj z nieregularną główką, częściowo hialinowe, częściowo brązowe, niektóre z pogrubionymi ściankami u podstawy. Podstawki maczugowate lub nieco nieregularne, 2– lub 4–zarodnikowe, w stanie dojrzałym wyraźnie wystające, 26,5–32 × 6,5–9 µm, szkliste (hialinowe) lub jasnożółtawe (rzadko), czasem wrzecionowate i podobne do cystyd. Bazydiospory 7,2–10,8 × 5,0–6,4 × 5–7,4 µm, jajowate lub nieco migdałowate w widoku z boku, jajowate do nieco romboidalnych w widoku od przodu, gładkie.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Znane jest występowanie ciemnotwardnika łuskowatego w Ameryce Północnej, Europie i na Wyspach Kanaryjskich. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano liczne stanowiska. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – gatunek potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. Aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Saprotrof. Występuje w lasach i zaroślach na leżących na ziemi martwych gałęziach i gałązkach drzew liściastych, zwłaszcza olszy szarej, brzozy brodawkowatej, buka pospolitego, i wiązów. Łuszczyński w 1997 r. podał jego występowanie na gałęzi jodły. Owocniki pojawiają się od czerwca do października.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
tanah
Peran atau konteks
Pengurai
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Komórki skórki złożone z luźnych strzępek. Strzępki splątane, nie nabrzmiałe, średnicy 3–9 µm, umiarkowanie do grubo inkrustowane, brązowawe, długokomórkowe, grubościenne (grubość do 2 µm). Trama kapelusza złożona z podłużnych, lekko rozdętych strzępek o średnicy 3–13 µm, gładkich lub drobno inkrustowanych. Trama blaszek równoległa, strzępki średnica 3–4,5 µm, splątane ze strzępkami subhymenium. Cheilocystydy liczne, tworzące sterylny brzeg blaszek, 26–32 × 6,5–7 µm z wydłużoną szyjką, często pofalowaną, zazwyczaj z nieregularną główką, częściowo hialinowe, częściowo brązowe, niektóre z pogrubionymi ściankami u podstawy. Podstawki maczugowate lub nieco nieregularne, 2– lub 4–zarodnikowe, w stanie dojrzałym wyraźnie wystające, 26,5–32 × 6,5–9 µm, szkliste (hialinowe) lub jasnożółtawe (rzadko), czasem wrzecionowate i podobne do cystyd.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Dryophila erinaceus; Naucoria erinacea; Phaeomarasmius aridus; Pholiota erinaceus
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Phaeomarasmius erinaceus menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: joqatana. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
(c) joqatana, some rights reserved (CC BY)
Lisensi
CC BY 4.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Dokumentasi tambahan

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Ciemnotwardnik łuskowaty — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 69670531
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Phaeomarasmius erinaceusBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 4FNH3; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Phaeomarasmius erinaceusBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Media sumber: CC BY 4.0 · (c) joqatana, some rights reserved (CC BY)
  4. [4] Dokumentasi visual — Phaeomarasmius erinaceusBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Teks sumber: CC BY 4.0 · (c) joqatana, some rights reserved (CC BY)
  5. [5] Dokumentasi visual — Phaeomarasmius erinaceusBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Teks sumber: CC BY 4.0 · (c) joqatana, some rights reserved (CC BY)

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Ciemnotwardnik łuskowaty — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Ciemnotwardnik łuskowaty (Phaeomarasmius erinaceus (Fr.) Scherff. ex Romagn.) – gatunek grzybów należący do rzędu pieczarkowców (Agaricales).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Średnica 5–14 mm, początkowo wypukły, potem prawie płaski. Powierzchnia sucha, niehigrofaniczna, gęsto brodawkowata lub włóknisto-łuskowata, na szczycie umbrowa, poza tym rdzawa, brzeg strzępiasty. Przyrośnięte, często szeroko brzuchate, umiarkowanie gęste, z blaszeczkami 2-3 stopnia. Początkowo są białawe, potem ciemniejsze. Wysokość 5–10 mm, grubość 0,5–1,5 mm, twardy, zwężający się ku górze, zwykle zakrzywiony i nieco mimośrodowo osadzony. Powierzchnia aksamitna, delikatnie włóknista z drobnymi łuseczkami. Barwa od ochrowej do kasztanowej, czasem z winnym odcieniem. Podstawa z grzybnią o barwie od jasnożółtej do cynamonowej. Mięsisty, twardy o barwie od ochrowej do ciemnoceglastej; zapach i smak nie są charakterystyczne. Komórki skórki złożone z luźnych strzępek. Strzępki splątane, nie nabrzmiałe, średnicy 3–9 µm, umiarkowanie do grubo inkrustowane, brązowawe, długokomórkowe, grubościenne (grubość do 2 µm). Trama kapelusza złożona z podłużnych, lekko rozdętych strzępek o średnicy 3–13 µm, gładkich lub drobno inkrustowanych. Trama blaszek równoległa, strzępki średnica 3–4,5 µm, splątane ze strzępkami subhymenium. Cheilocystydy liczne, tworzące sterylny brzeg blaszek, 26–32 × 6,5–7 µm z wydłużoną szyjką, często pofalowaną, zazwyczaj z nieregularną główką, częściowo hialinowe, częściowo brązowe, niektóre z pogrubionymi ściankami u podstawy. Podstawki maczugowate lub nieco nieregularne, 2– lub 4–zarodnikowe, w stanie dojrzałym wyraźnie wystające, 26,5–32 × 6,5–9 µm, szkliste (hialinowe) lub jasnożółtawe (rzadko), czasem wrzecionowate i podobne do cystyd. Bazydiospory 7,2–10,8 × 5,0–6,4 × 5–7,4 µm, jajowate lub nieco migdałowate w widoku z boku, jajowate do nieco romboidalnych w widoku od przodu, gładkie.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Znane jest występowanie ciemnotwardnika łuskowatego w Ameryce Północnej, Europie i na Wyspach Kanaryjskich. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano liczne stanowiska. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – gatunek potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. Aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Saprotrof. Występuje w lasach i zaroślach na leżących na ziemi martwych gałęziach i gałązkach drzew liściastych, zwłaszcza olszy szarej, brzozy brodawkowatej, buka pospolitego, i wiązów. Łuszczyński w 1997 r. podał jego występowanie na gałęzi jodły. Owocniki pojawiają się od czerwca do października.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Komórki skórki złożone z luźnych strzępek. Strzępki splątane, nie nabrzmiałe, średnicy 3–9 µm, umiarkowanie do grubo inkrustowane, brązowawe, długokomórkowe, grubościenne (grubość do 2 µm). Trama kapelusza złożona z podłużnych, lekko rozdętych strzępek o średnicy 3–13 µm, gładkich lub drobno inkrustowanych. Trama blaszek równoległa, strzępki średnica 3–4,5 µm, splątane ze strzępkami subhymenium. Cheilocystydy liczne, tworzące sterylny brzeg blaszek, 26–32 × 6,5–7 µm z wydłużoną szyjką, często pofalowaną, zazwyczaj z nieregularną główką, częściowo hialinowe, częściowo brązowe, niektóre z pogrubionymi ściankami u podstawy. Podstawki maczugowate lub nieco nieregularne, 2– lub 4–zarodnikowe, w stanie dojrzałym wyraźnie wystające, 26,5–32 × 6,5–9 µm, szkliste (hialinowe) lub jasnożółtawe (rzadko), czasem wrzecionowate i podobne do cystyd.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Phaeomarasmius erinaceus. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/phaeomarasmius-erinaceus/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.