01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Wieloletnia, rozpostarta i silnie przyrośnięta do podłoża huba. Sąsiednie owocniki często zlewają się z sobą, pokrywając duże powierzchnie. Gdy rośnie na powierzchniach pionowych zwykle tworzy owocniki rozpostarto-odgięte. Odgięte części owocnika mają wówczas do 5 cm szerokości. Cały owocnik osiąga grubość do 0,5 cm. Górna powierzchnia nierówna, u młodych okazów filcowata, szorstka, u starszych gładka, o grubej skórce i barwie od ciemnobrązowej do brązowoczarnej, koncentrycznie strefowana i bruzdowana. Brzeg jest płonny, o szerokości do 1 mm, ostry, gładki. Miąższ trwały, korkowaty. Hymenofor rurkowaty o powierzchni guzowatej, pofałdowanej i barwie od jasnobrązowej do rdzawej. Rurki mają długość 1–3 mm i tworzą kilka niewyraźnych warstw. Pory okrągłe lub kanciaste, o średnicy 0,1–0,25 mm, w liczbie 3–6 na mm. W hymenium znajdują się proste, szydłowate, grubościenne, brązowe szczecinki zakończone bezbarwnym wierzchołkiem. Mają długość 15–50 μm i średnicę 5–8 μm. System strzępkowy dimityczny. Strzępki generatywne z prostymi przegrodami. W kontekście strzępki generatywne hialinowe (pozbawione barwnika), cienkościenne, często rozgałęzione, o średnicy 1,5–2,5 μm, strzępki szkieletowe grubościenne, z cienkim tylko prześwitem, nierozgałęzione, rdzawobrązowe, o średnicy 2,2–3,8 μm. W rurkach strzępki generatywne hialinowe, czasami rozgałęzione, o średnicy 1,5–2,5 μm z prostymi przegrodami. Dominują żółtobrązowe nierozgałęzione i splątane strzępki szkieletowe o średnicy 2–3,5 μm. Podstawki maczugowate, z czterema sterygmami i prostą sprzążką bazalną. Bazydiole kształtem podobne do podstawek, ale mniejsze.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Występuje w Ameryce Północnej, Europie, Azji i Australii. W Europie jest szeroko rozprzestrzeniony. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano dość liczne stanowiska. Jest rozpowszechniony, ale niezbyt częsty. Występuje w lasach liściastych i mieszanych, w ogrodach, szczególnie na terenach podmokłych. W Polsce najczęściej rozwija się na wierzbie, ale także na grabie, bzie czarnym, lilaku, wiązie, w innych krajach występuje także na klonie wielkolistnym, olszy szarej, brzozie papierowej, topoli kalifornijskiej.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Belum dikategorikan pada rilis ini.
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

System strzępkowy dimityczny. Strzępki generatywne z prostymi przegrodami. W kontekście strzępki generatywne hialinowe (pozbawione barwnika), cienkościenne, często rozgałęzione, o średnicy 1,5–2,5 μm, strzępki szkieletowe grubościenne, z cienkim tylko prześwitem, nierozgałęzione, rdzawobrązowe, o średnicy 2,2–3,8 μm. W rurkach strzępki generatywne hialinowe, czasami rozgałęzione, o średnicy 1,5–2,5 μm z prostymi przegrodami. Dominują żółtobrązowe nierozgałęzione i splątane strzępki szkieletowe o średnicy 2–3,5 μm. Podstawki maczugowate, z czterema sterygmami i prostą sprzążką bazalną. Bazydiole kształtem podobne do podstawek, ale mniejsze. Zarodniki szerokoelipsoidalne, początkowo hialinowe, z wiekiem bladożółtawe, dość grubościenne, gładkie, o rozmiarach (4,9) 5–6 (6,2) × (3,9) 4,1–5 (5,1) μm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Boletus conchatus; Boletus salicinus; Cryptoderma cercidiphyllum; Fomes conchatus; Fomes conchatus f. densus; Fomes conchatus f. lonicerae; Fomes conchatus f. salicinus; Fomes conchatus f. syringae; Fomes conchatus var. bambusae; Fomes conchatus var. salicinus; Fomes densus; Fomes elegans; Fomes loricatus; Fomes loricatus var. phaeoporus; Fomes salicinus; Mucronoporus conchatus; Mucronoporus salicinus; Ochroporus conchatus; Ochroporus salicinus; Phellinus conchatus; Phellinus conchatus f. aceris; Phellinus conchatus f. alni; Phellinus conchatus f. caraganae; Phellinus conchatus f. crataegi; Phellinus conchatus f. fraxini; Phellinus conchatus f. populi; Phellinus conchatus f. sorbi; Phellinus conchatus f. ulmi; Phellinus densus; Phellinus salicinus; Physisporus salicinus; Placodes conchatus; Placodes salicinus; Polyporus conchatus var. bambusae; Polyporus conchatus var. salicinus; Polyporus fuscolutescens; Polyporus loricatus; Polyporus loricatus var. phaeoporus; Polyporus plicatus; Polyporus salicinus; Poria fuscolutescens; Porodaedalea conchata; Pyropolyporus conchatus; Scindalma conchatum; Scindalma loricatum; Scindalma salicinum; Trametes conchata; Xanthochrous conchatus
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Phellinopsis conchata menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Jens Ullenius. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
no rights reserved, uploaded by Jens Ullenius
Lisensi
CC0 1.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Dokumentasi tambahan

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Czyreń muszlowy — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 67945600
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Phellinopsis conchataBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 4FZ9W; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Phellinopsis conchataBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Media sumber: CC0 1.0 · no rights reserved, uploaded by Jens Ullenius
  4. [4] Dokumentasi visual — Phellinopsis conchataBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Teks sumber: CC BY 4.0 · (c) dschigel, some rights reserved (CC BY), uploaded by dschigel

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Czyreń muszlowy — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Czyreń muszlowy (Phellinopsis conchata (Pers.) Y.C. Dai) – gatunek grzybów z rodziny szczeciniakowatych (Hymenochaetaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Wieloletnia, rozpostarta i silnie przyrośnięta do podłoża huba. Sąsiednie owocniki często zlewają się z sobą, pokrywając duże powierzchnie. Gdy rośnie na powierzchniach pionowych zwykle tworzy owocniki rozpostarto-odgięte. Odgięte części owocnika mają wówczas do 5 cm szerokości. Cały owocnik osiąga grubość do 0,5 cm. Górna powierzchnia nierówna, u młodych okazów filcowata, szorstka, u starszych gładka, o grubej skórce i barwie od ciemnobrązowej do brązowoczarnej, koncentrycznie strefowana i bruzdowana. Brzeg jest płonny, o szerokości do 1 mm, ostry, gładki. Miąższ trwały, korkowaty. Hymenofor rurkowaty o powierzchni guzowatej, pofałdowanej i barwie od jasnobrązowej do rdzawej. Rurki mają długość 1–3 mm i tworzą kilka niewyraźnych warstw. Pory okrągłe lub kanciaste, o średnicy 0,1–0,25 mm, w liczbie 3–6 na mm. W hymenium znajdują się proste, szydłowate, grubościenne, brązowe szczecinki zakończone bezbarwnym wierzchołkiem. Mają długość 15–50 μm i średnicę 5–8 μm. System strzępkowy dimityczny. Strzępki generatywne z prostymi przegrodami. W kontekście strzępki generatywne hialinowe (pozbawione barwnika), cienkościenne, często rozgałęzione, o średnicy 1,5–2,5 μm, strzępki szkieletowe grubościenne, z cienkim tylko prześwitem, nierozgałęzione, rdzawobrązowe, o średnicy 2,2–3,8 μm. W rurkach strzępki generatywne hialinowe, czasami rozgałęzione, o średnicy 1,5–2,5 μm z prostymi przegrodami. Dominują żółtobrązowe nierozgałęzione i splątane strzępki szkieletowe o średnicy 2–3,5 μm. Podstawki maczugowate, z czterema sterygmami i prostą sprzążką bazalną. Bazydiole kształtem podobne do podstawek, ale mniejsze.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Występuje w Ameryce Północnej, Europie, Azji i Australii. W Europie jest szeroko rozprzestrzeniony. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano dość liczne stanowiska. Jest rozpowszechniony, ale niezbyt częsty. Występuje w lasach liściastych i mieszanych, w ogrodach, szczególnie na terenach podmokłych. W Polsce najczęściej rozwija się na wierzbie, ale także na grabie, bzie czarnym, lilaku, wiązie, w innych krajach występuje także na klonie wielkolistnym, olszy szarej, brzozie papierowej, topoli kalifornijskiej.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

System strzępkowy dimityczny. Strzępki generatywne z prostymi przegrodami. W kontekście strzępki generatywne hialinowe (pozbawione barwnika), cienkościenne, często rozgałęzione, o średnicy 1,5–2,5 μm, strzępki szkieletowe grubościenne, z cienkim tylko prześwitem, nierozgałęzione, rdzawobrązowe, o średnicy 2,2–3,8 μm. W rurkach strzępki generatywne hialinowe, czasami rozgałęzione, o średnicy 1,5–2,5 μm z prostymi przegrodami. Dominują żółtobrązowe nierozgałęzione i splątane strzępki szkieletowe o średnicy 2–3,5 μm. Podstawki maczugowate, z czterema sterygmami i prostą sprzążką bazalną. Bazydiole kształtem podobne do podstawek, ale mniejsze. Zarodniki szerokoelipsoidalne, początkowo hialinowe, z wiekiem bladożółtawe, dość grubościenne, gładkie, o rozmiarach (4,9) 5–6 (6,2) × (3,9) 4,1–5 (5,1) μm.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Phellinopsis conchata. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/phellinopsis-conchata/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.