Prunulus diosmus

Ciri dan struktur

Średnica 15–45 mm, początkowo dzwonkowaty, potem przechodzący w płytko stożkowaty, zwykle z dość małym garbkiem i wzniesioną strefą koncentryczną w pobliżu brzegu lub w połowie wierzchołka, prześwitująco prążkowany, higrofaniczny. Powierzchnia gładka, naga, w stanie wilgotnym nieco tłusto-błyszcząca, u młodych okazów ciemnobrązowawo-fioletowado czerwonawo-fioletowej (z wyjątkiem garbka, który jest wodnistoszary-fioletowy lub nawet ochrowy), potem przechodząca w blado słomkowo-żółto-fioletową, bladoszarawofioletową lub blado szaro-różową, z brązowawymi odcieniami lub bez, garbek często stają się brudnobiały i kontrastuje ze strefą koncentryczną i brzegiem, które dłużej zachowują swój pierwotny kolor. W liczbie 24–32(–36) dochodzące do trzonu, wąsko przyrośnięte, gładkie do żyłkowanych. Są tej samej barwy co kapelusz, ale z wiekiem stają się bardziej purpurowobrązowe do czerwonobrązowych. Krawędź wypukła, lekko zerodowana, biaława. Wysokość 40–80(–110) mm, grubość 1,5–4,5(–6) mm, pusty, pełny, kruchy, cylindryczny, nieco rozszerzony w dolnej części, prosty. Powierzchnia na samym wierzchołku mniej lub bardziej owłosiona, poza tym gładka, naga i błyszcząca, w kolorze młodego kapelusza, z wiekiem coraz bardziej brązowa (do ciemnobrązowej), podstawa pokryta długimi, grubymi, pogiętymi, żółtawymi włóknami. Cienki, o rzodkiewkowym smaku i słodkawym zapachu podobnym do zapachu zapach drewnianego pudełka po cygarach, ale po przecięciu lub stłuczeniu zapach staje się rzodkiewkowy. Podstawki 24–30 × 6,5–7 μm, smukłe, maczugowate, 4-zarodnikowe, ze sterygmami o długości 5,5–7 μm. Zarodniki 7,4–9,8 × 3,6–5,4 μm, w kształcie czopka o nieco nieregularnym kształcie, gładkie, amyloidalne.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

W Europie podano liczne stanowiska Mycena diosma, poza nią pojedyncze w Ameryce Północnej, Azji i Afryce. Brak go w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę zestawieniu wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, ale jego stanowiska podano w latach późniejszych. Grzyb saprotroficzny. Występuje głównie w lasach bukowych na wapiennym podłożu, ale spotykany również z innymi drzewami, zarówno w lasach liściastych, jak i iglastych. Owocniki zwykle kępkami.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

hutan

Substrat

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Peran atau konteks

Pengurai

Reproduksi

Podstawki 24–30 × 6,5–7 μm, smukłe, maczugowate, 4-zarodnikowe, ze sterygmami o długości 5,5–7 μm. Zarodniki 7,4–9,8 × 3,6–5,4 μm, w kształcie czopka o nieco nieregularnym kształcie, gładkie, amyloidalne. Cheilocystydy 22,5–60(-80) x 3,5–20 μm, tworzące sterylną krawędź, maczugowate, wrzecionowate lub cylindryczne do bardziej nieregularnych, gładkie. Pleurocystydy nieliczne, podobne. Trama blaszek dekstrynoidalna. SSkórka kapelusza zbudowana ze strzępek o szerokości 1,5–2,5 μm, gładkich, nie osadzone w galaretowatej substancji. Strzępki warstwy korowej trzonu mają szerokość 1,5–3 μm i gładką powierzchnię, kaulocystydy o szerokości 3,5–10,5 μm, smukłe, maczugowate do cylindrycznych, gładkie. Sprzążki obecne we wszystkich strzępkach.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Mycena diosma dari Wikimedia Commons. Mycena diosma Identifikasi mengikuti record berkas sumber.

Jenis

Fotografi

Kredit

Arne Aronsen, Naturhistorisk museum, Universitetet i Oslo — Arne Aronsen, Naturhistorisk museum, Universitetet i Oslo

Lisensi

CC BY-SA 3.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Sumber profil

1. [1] Mycena diosma — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 72316961
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Prunulus diosmusBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID B33YG; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Mycena diosmaBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Media sumber: CC BY-SA 3.0 · Arne Aronsen, Naturhistorisk museum, Universitetet i Oslo — Arne Aronsen, Naturhistorisk museum, Universitetet i Oslo