01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Średnica 2,5–9 cm, początkowo wypukły, potem rozpostarty, czasami z małym garbkiem. Brzeg cienki, dość tępy, gładki lub karbowany. Skórka bardzo cienka i gładka. Podczas wilgotnej pogody lepka, podczas suchej błyszcząca. Daje się z kapelusza ściągnąć całkowicie. Ma kolor liliowy, różowoliliowy lub błękitnoliliowy, na środku brązowooliwkowy z purpurowobrązowymi, żółtawymi lub szarozielonkawymi plamami. Na ogół jest to gołąbek o drobnym kapeluszu (do 6 cm średnicy) i zmiennym ubarwieniu – spotyka się także formy całkowicie fioletowe. U młodych okazów gęste, potem rzadkie. Przy brzegu kapelusza ostre, przy trzonie czasami (rzadko) rozwidlone. Początkowo białe, później kredowobiaławe. Często występują na nich głębokie zmarszczki. Wysokość do 7 cm, grubość do 2,5 cm. Kształt odwrotnie maczugowaty lub wrzecionowaty. Powierzchnia gładka i biała, przy podstawie żółtawa. Tylko u młodych owocników jest pełny, szybko staje się watowaty, a nawet komorowaty. Łamliwy. Jest całkowicie biały, nawet pod skórką, ale wykazuje tendencję do żółknięcia. Wydziela charakterystyczny zapach, smak ma ostry. Wysyp zarodników biały. Zarodniki szeroko elipsoidalne o rozmiarach 8,5-10,5 × 7,2–8,3 μm. Powierzchnia siateczkowato-brodawkowata. Łączniki siateczki delikatne, brodawki tępe lub ostre, łysinka wyraźna. Podstawki o rozmiarach 55-63 × 10–11 μm. Cystydy mają rozmiar 110-15- × 10–15 μm i ostry kończyk. W kapeluszu znajdują się liczne przewody mleczne. Charakterystycznymi cechami gołąbka komorowatego są: występowanie pod drzewami iglastymi, niewielki rozmiar, błękitnoliliowy zazwyczaj kapelusz, zawsze biały, watowaty lub komorowaty trzon i biały wysyp zarodników.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Opisano występowanie tego gatunku głównie w Europie, poza nią podano jego stanowiska tylko w prowincji Kolumbia Brytyjska w Kanadzie. W Polsce jego rozprzestrzenienie i częstość występowania są nieznane. W polskim piśmiennictwie mykologicznym do 2003 r. opisano tylko jedno jego stanowisko (koło Leżajska). Alina Skirgiełło podaje jednak, że w górach jest częsty. W Niemczech jest na czerwonej liście gatunków zagrożonych wyginięciem. Grzyb naziemny. Rośnie w lasach świerkowych, zazwyczaj w bardzo wilgotnych miejscach, nawet na torfowiskach. Występuje głównie w górach, pod świerkami i jodłami.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Belum dikategorikan pada rilis ini.
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Wysyp zarodników biały. Zarodniki szeroko elipsoidalne o rozmiarach 8,5-10,5 × 7,2–8,3 μm. Powierzchnia siateczkowato-brodawkowata. Łączniki siateczki delikatne, brodawki tępe lub ostre, łysinka wyraźna. Podstawki o rozmiarach 55-63 × 10–11 μm. Cystydy mają rozmiar 110-15- × 10–15 μm i ostry kończyk. W kapeluszu znajdują się liczne przewody mleczne. Charakterystycznymi cechami gołąbka komorowatego są: występowanie pod drzewami iglastymi, niewielki rozmiar, błękitnoliliowy zazwyczaj kapelusz, zawsze biały, watowaty lub komorowaty trzon i biały wysyp zarodników. Pod działaniem amoniaku natychmiast zmienia barwę na różową (zwłaszcza blaszki). Najbardziej podobny jest gołąbek fioletowy (Russula violacea).

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Russula cavipes var. abietina; Russula cavipes var. alba
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Russula cavipes menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Fotografer tidak dicantumkan. Sumber observasi iNaturalist; pengunggah: Norrland. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
Fotografer tidak dicantumkan. Sumber observasi iNaturalist; pengunggah: Norrland
Lisensi
CC0 1.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Gołąbek komorowaty — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 73592610
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Russula cavipesBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 4TRQW; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Russula cavipesBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC0 1.0 · Fotografer tidak dicantumkan. Sumber observasi iNaturalist; pengunggah: Norrland

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Gołąbek komorowaty — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Gołąbek komorowaty (Russula cavipes Britzelm.) – gatunek grzyba z rodziny gołąbkowatych (Russulaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Średnica 2,5–9 cm, początkowo wypukły, potem rozpostarty, czasami z małym garbkiem. Brzeg cienki, dość tępy, gładki lub karbowany. Skórka bardzo cienka i gładka. Podczas wilgotnej pogody lepka, podczas suchej błyszcząca. Daje się z kapelusza ściągnąć całkowicie. Ma kolor liliowy, różowoliliowy lub błękitnoliliowy, na środku brązowooliwkowy z purpurowobrązowymi, żółtawymi lub szarozielonkawymi plamami. Na ogół jest to gołąbek o drobnym kapeluszu (do 6 cm średnicy) i zmiennym ubarwieniu – spotyka się także formy całkowicie fioletowe. U młodych okazów gęste, potem rzadkie. Przy brzegu kapelusza ostre, przy trzonie czasami (rzadko) rozwidlone. Początkowo białe, później kredowobiaławe. Często występują na nich głębokie zmarszczki. Wysokość do 7 cm, grubość do 2,5 cm. Kształt odwrotnie maczugowaty lub wrzecionowaty. Powierzchnia gładka i biała, przy podstawie żółtawa. Tylko u młodych owocników jest pełny, szybko staje się watowaty, a nawet komorowaty. Łamliwy. Jest całkowicie biały, nawet pod skórką, ale wykazuje tendencję do żółknięcia. Wydziela charakterystyczny zapach, smak ma ostry. Wysyp zarodników biały. Zarodniki szeroko elipsoidalne o rozmiarach 8,5-10,5 × 7,2–8,3 μm. Powierzchnia siateczkowato-brodawkowata. Łączniki siateczki delikatne, brodawki tępe lub ostre, łysinka wyraźna. Podstawki o rozmiarach 55-63 × 10–11 μm. Cystydy mają rozmiar 110-15- × 10–15 μm i ostry kończyk. W kapeluszu znajdują się liczne przewody mleczne. Charakterystycznymi cechami gołąbka komorowatego są: występowanie pod drzewami iglastymi, niewielki rozmiar, błękitnoliliowy zazwyczaj kapelusz, zawsze biały, watowaty lub komorowaty trzon i biały wysyp zarodników.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Opisano występowanie tego gatunku głównie w Europie, poza nią podano jego stanowiska tylko w prowincji Kolumbia Brytyjska w Kanadzie. W Polsce jego rozprzestrzenienie i częstość występowania są nieznane. W polskim piśmiennictwie mykologicznym do 2003 r. opisano tylko jedno jego stanowisko (koło Leżajska). Alina Skirgiełło podaje jednak, że w górach jest częsty. W Niemczech jest na czerwonej liście gatunków zagrożonych wyginięciem. Grzyb naziemny. Rośnie w lasach świerkowych, zazwyczaj w bardzo wilgotnych miejscach, nawet na torfowiskach. Występuje głównie w górach, pod świerkami i jodłami.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Wysyp zarodników biały. Zarodniki szeroko elipsoidalne o rozmiarach 8,5-10,5 × 7,2–8,3 μm. Powierzchnia siateczkowato-brodawkowata. Łączniki siateczki delikatne, brodawki tępe lub ostre, łysinka wyraźna. Podstawki o rozmiarach 55-63 × 10–11 μm. Cystydy mają rozmiar 110-15- × 10–15 μm i ostry kończyk. W kapeluszu znajdują się liczne przewody mleczne. Charakterystycznymi cechami gołąbka komorowatego są: występowanie pod drzewami iglastymi, niewielki rozmiar, błękitnoliliowy zazwyczaj kapelusz, zawsze biały, watowaty lub komorowaty trzon i biały wysyp zarodników. Pod działaniem amoniaku natychmiast zmienia barwę na różową (zwłaszcza blaszki). Najbardziej podobny jest gołąbek fioletowy (Russula violacea).

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Russula cavipes. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/russula-cavipes/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.