Russula curtipes

Ciri dan struktur

Średnica 6–12 cm, gruby, mięsisty, mniej lub bardziej twardy, początkowo wypukły, następnie rozszerzający się i wkrótce w środku zagłębiony, ale szeroki i niezbyt głęboki, czasami jednak lejkowaty. Brzeg regularny lub pofałdowany. Powierzchnia winnoczerwonobrązowa, o barwach czerwień hematytowa lub palisander, rzadziej czarniawofioletowa, środek zwykle przebarwiony na kremowe, żółte, zielonkawokremowe tony lub nawet oliwkowoochrowy, ale nigdy nie zielony, czasami też miejscami z odrobiną miedzi, wyjątkowo bardzo blady i wybarwiony (przez deszcz). Eksykaty mają dość typowy kolor, matowo fioletowobrązowy do brązu czekoladowego i dość różnorodny na obrzeżach, matowo miedzianoochrowy w kierunku środka. Skórka bardzo owłosiona, z wyjątkiem brzegu, mało zróżnicowana, lepka tylko pod wpływem deszczu, wkrótce sucha, czasem prawie gładka, czasem mniej lub bardziej postrzępiona, punktowano-nakrapiana małymi zaokrąglonymi plamkami bardziej kolorowymi niż tło, lub nawet popękana, ale nie pomarszczona, lub prawie nie pomarszczona. Gęste lub średniej gęstości, mniej lub bardziej grube, sztywne, u trzonu mniej lub bardziej rozwidlone, z tyłu zakończone blaszeczkami lub słabo karbowane, z przodu tępe do nieco ostrych, lekko brzuchate, o szerokości 6–15 mm, najpierw kremowe, potem jasnożółte, w widoku z przodu z jaśniejszymi żółtymi refleksami. Ostrza równe, tej samej barwy, brązowiące w miejscach pomarszczonych. Wysokość 3–7 cm, grubość 1,5–2,4 cm, twardy, zwarty, nierówny lub nieco pogrubiony ku nasadzie, czasami rozszerzony pod blaszkami, zawsze pełny, biały, z tendencją do brązowawego, żółtawego lub rdzawobrązowego w kierunku podstawy.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji. Najwięcej stanowisk podano w Europie. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył jedno stanowisko, w późniejszych latach podano następne. Na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski ma status gatunku rzadkiego – potencjalnie zagrożonego z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje w lasach, głównie bukowych. Jest grzybem jadalnym.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

hutan

Substrat

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Peran atau konteks

Belum dikategorikan pada rilis ini.

Reproduksi

Podstawki 34–52 × 12 µm. Bazydiospory 7,2–9,5 × 6–7,5 µm, odwrotnie jajowate do zaokrąglonych, czasami brodawkowate, czasami z dość krótkimi kolcami i brodawkami, miejscami prążkowane do bardzo słabo siateczkowatych, brodawki czasami tępe, czasami spiczaste, o wysokości 0,6–0,75 µm, z grzebieniami często dość dużymi, czasami mającymi tendencję do bycia nierównoległymi, wszystkie wyraźnie amyloidalne lub niecałkowicie amyloidalne; wyrostek wnęki 1,6–1,75 × 1,25–1,5 µm; hilum zaokrąglone lub nieregularne, z mniej lub bardziej promieniującym brzegiem, tylko miejscami amyloidalne. Cystydy cylindryczne do wrzecionowatych, niezbyt liczne, 65–85 × 7,7–11,5 µm, tępe lub czasami z małym wyrostkiem, rzadziej stopniowo zwężające się ku górze w cylindryczną lub lekko wygiętą szyjkę, słabo reagujące z sulfowaniliną.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Russula curtipes dari Wikimedia Commons. Russula curtipes, trovata all'interno di una foresta di faggi, Lazio Identifikasi mengikuti record berkas sumber.

Jenis

Fotografi

Kredit

Albarubescens

Lisensi

CC BY-SA 4.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Sumber profil

1. [1] Gołąbek krótkonogi — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 72928341
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Russula curtipesBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 4TRTX; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Russula curtipesBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Media sumber: CC BY-SA 4.0 · Albarubescens