Russula decipiens

Ciri dan struktur

Średnica 3,5–9 cm, twardy do dość kruchego, początkowo wypukły, ale szybko rozpłaszczający się, dość regularny, z wyraźnym i często rozległym wgłębieniem centralnym, czasami nawet nieco lejkowaty. Brzeg podwinięty, dość późno wyprostowujący się, gładki, nieco prążkowany (nigdy w bardzo uderzający sposób). Powierzchnia ciemnokrwista, fioletowoczerwona, winnoczerwona, brązowofioletowoczerwona, w stronę brzegu pomarańczowowinna, rdzawa, winna, środek prawie zawsze dość gwałtownie zmienia kolor na białawy, kremowy, ochrowy, cytrynowokremowy, zielonkawoochrowy, czasami miejscami lekko oliwkowobrązowy, a często nawet występuje ciemniejszy pierścień pomiędzy brzegiem a środkiem, jak u gołąbka tureckiego (Russula turci), zdarzają się też bardzo często formy blade, jakby wyblakłe, w których brzeg jest jedynie różowawy, brudny winnoróżowy; rzadziej zdarza się, że cała powierzchnia jest biaława z jedynie kilkoma bardzo bladobrunatnymi tonami czerwonawymi tu i ówdzie. Skórka oddzielająca się od 1/4 do 3/4 średnicy kapelusza, gładka, błyszcząca, w stanie wilgotnym lepka, rzadko trochę oprószona na środku. Początkowo gęste i cienkie, później średnio gęste, z kilkoma blaszeczkami, ale często rozwidlone, przynajmniej przy trzonie, na starość mogą stać się mniej lub bardziej faliste, a nawet odstawać od wierzchołka trzonu, brzuchate i tępe z przodu, o szerokości 4–12 mm, jasno ochrowożółte, następnie jasnozłotożółte. Krawędzie cienkie, równe. Wysokość 2,5–10 cm, grubość 0,7–2 cm, często dość długi lub wręcz smukły, mocny, czasem górą szerszy i stopniowo zwężający się ku dołowi, początkowo pełny, potem trochę gąbczasty.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Znany jest tylko w Europie. Alina Skirgiełło w 1991 r. podała, że jego stanowiska w Polsce są nieznane, ale występuje w Czechosłowacji, można więc spodziewać się go również w Polsce. Po raz pierwszy jego stanowisko w Polsce podał Dariusz Karasiński w 2015 r. Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje w lasach liściastych, zwłaszcza pod dębami.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

hutan

Substrat

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Peran atau konteks

Belum dikategorikan pada rilis ini.

Reproduksi

Podstawki 37–60 × 10–14 µm. Bazydiospory 7–9,2(10) x 6,2–7,7–(8,2) µm, odwrotnie jajowate do zaokrąglonych, rzadko trochę eliptyczne, brodawkowate do kolczastych z łącznikami, czasami nawet niecałkowicie siateczkowate, brodawki półkuliste do stożkowych, około 1–1,25 × 0,6–0,8 µm, czasami wąskie, a następnie lekko łukowate, na ogół dość gęste, niecałkowicie amyloidalne (czasami wręcz przeciwnie, wyraźnie amyloidalne), wyrostek wnęki 1,25–1,75 × 1–1,25 µm, hilum najczęściej duże, 3–4,5 µm, kanciaste, zaokrąglone lub wydłużone, silnie amyloidalne, mniej lub bardziej brodawkowate. Cystydy cylindryczne lub w kształcie cygara, 65–140 x (8)–10-14–(16) µm, często rozciągające się do prawie pionowych strzępek mlecznych w warstwie środkowej, długie, tępe, z zaczątkiem szyi lub długim końcem u szczytu, liczne, w sulfowanilinie prawie całkowicie czerniejące.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Russula decipiens menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Michel Langeveld. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis

Fotografi

Kredit

(c) Michel Langeveld, some rights reserved (CC BY)

Lisensi

CC BY 4.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Dokumentasi tambahan

Sumber profil

1. [1] Gołąbek zapomniany — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 73383685
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Russula decipiensBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 78XH3; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Russula decipiensBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
   Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Michel Langeveld, some rights reserved (CC BY)
4. [4] Dokumentasi visual — Russula decipiensBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
   Teks sumber: CC BY 4.0 · (c) Michel Langeveld, some rights reserved (CC BY)