Russula pectinata

Ciri dan struktur

Średnica 4,5–9 cm, mięsisty, kruchy, najpierw kulisty, potem rozłożysty, czasem nawet w kształcie spodka, często o dość nieregularnym kształcie, ze środkiem mniej lub bardziej wgłębionym. Brzeg cienki, na ogół silnie prążkowany (do 15 mm). Powierzchnia z dominującą barwą wyraźnie żółtawą, przypominającą gołąbka mączystego (Russula farinipes) lub gołąbka brudnożółtego (Russula ochroleuca), ale jaśniejsza i znacznie mniej oliwkowa, od prawie cynamonowej do płowooliwkowej, czasem nawet z białawym brzegiem, ze środkiem bardziej kolorowym, bardziej ochrowym, bardziej umbrowym. Skórka delikatnie włókienkowata, dająca się odeddrzeć, wilgotno-lepka, wyraźnie błyszcząca, bardziej naga przy garbku. O szerokości 4–10 mm, na brzegu co 1–2,5 mm, z dość licznymi blaszeczkami i kilkoma rozwidleniami lub zespoleniami, segmentowate lub lekko wybrzuszone, ale ostre z przodu, początkowo bladokremowe, następnie jasnoochrowokremowe, z tendencją do zabarwienia się na czerwonobrązowo (szczególnie na krawędziach). Wysokość 1,9–5,5 cm, grubość 1,5–2,5 cm, cylindryczny, czasem równy, czasem zwężony lub pogrubiony u podstawy, nieregularnie komorowaty. Powierzchnia początkowo blada, potem szarawa, szarobrązowa, czasem z kilkoma żółto-brązowymi plamkami u nasady, na górze oprószona, w innych miejscach bardzo drobno pomarszczona, u niektórych osobników podstawa trzonu jest czerwona. Gruby i sztywny powyżej tylnej części blaszek, nagle przerzedzony na krawędziach, biały, w środku pod skórką żółtawy. Ma nieprzyjemny zapach, smak mdlący, potem gryzący w gardle i na języku. Natychmiastowa reakcja z gwajakolem, w FeSO4 zmienia barwę na brudnoczerwoną.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Występuje w Ameryce Północnej, Europie, Azji i na Nowej Zelandii, podano także jedno miejsce jego występowania w Afryce. Najwięcej stanowisk podano w Europie i jest tu szeroko rozprzestrzeniony. W Polsce Władysław Wojewoda w 2003 r. przytoczył 8 stanowisk, w późniejszych latach podano następne. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Naziemny grzyb mykoryzowy występujący w lasach liściastych.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

hutan

Substrat

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Peran atau konteks

Belum dikategorikan pada rilis ini.

Reproduksi

Podstawki 35–60 × 8,5–11,5 µm. Bazydiospory 6,5–7,7 × 5,3–5,7 µm, odwrotnie jajowate, nieco wydłużone, z kolcami, czasem połączonymi grzebieniami i ze stożkowymi brodawkami, osiągającymi wysokość 0,75 µm, zwykle wyraźnie amyloidalne, wyrostek wnęki 1,5 × 1–1,25 µm, hilum duże. Cystydy wrzecionowate, niektóre w tramie przekształcone w przewody mleczne, 57–80 (i więcej) x 7,5–9 µm, w kształcie cygara lub z małym wyrostkiem końcowym, reagujące z sulfowaniliną.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Ilustrasi skematis garis luar sistidium Russula pectinata, berdasarkan uraian sumber; ukuran yang dilaporkan 57–80 × 7,5–9 µm. Proporsi disederhanakan, bukan salinan satu spesimen. Ornamen permukaan, warna, sekat, dan isi sel tidak direkonstruksi. Skema memilih varian sistidium menyerupai cerutu, bukan varian dengan tonjolan ujung. Sumber menyebut panjang 57–80 µm dan lebih; 80 µm bukan batas maksimal spesies. Lebar 7,5–9 µm dipertahankan. Warna dan isi sel tidak direkonstruksi; bukan penentuan spesimen.

Jenis

Ilustrasi skematis

Kredit

Fungi, ilustrasi orisinal (2026); fakta morfologi berdasarkan Autorzy i redaktorzy Wikipedii

Lisensi

CC BY-SA 4.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Sumber profil

1. [1] Gołąbek grzebieniasty — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 73083376
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Media sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Russula pectinataBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 78ZBK; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12