Russula pelargonia

Ciri dan struktur

Średnica 2–4 cm, dość gruby, ale mniej lub bardziej kruchy, początkowo wypukły, potem bardzo szybko płaski lub wklęsły, ale zawsze płytki. Powierzchnia początkowo gładka, później krótko i mniej lub bardziej wyraźnie prążkowana, o dość zmiennej barwie; na brzegu przeważnie winnoczerwona, fioletowa lub fioletowoszara, zna środku oliwkowozielonkawoszara, często także dość blada i prawie wyblakła, częściowo lub nawet całkowicie szarawa, także z nieregularnie rozmieszczonymi jaśniejszymi plamkami. Skórka w czasie wilgotnej pogody lepka, najczęściej błyszcząca, dająca się oddzielić co najmniej do połowy promienia. Początkowo średnio gęste, potem rzadkie, kruche, mało rozwidlone lub nie rozwidlone, ale czasami rozdzielone przy trzonie, przy brzegu zaokrąglone, przy trzonie zwężone i wolne, o szerokości 3–4 mm szerokości, białe, następnie lekko kremowe. Krawędzie całe, tej samej barwy. Wysokość 2–5 cm, grubość 0,5–1 cm, na ogół kruchy, nieco zwężony, następnie rozszerzający się ku górze, u podstawy czasem zwężony lub rozszerzony. Powierzchnia biaława, u starszych okazów lub po nasiąknięciu wodą szarawa, ale niezbyt wyraźnie, mniej lub bardziej pomarszczona. Dość gruby, ale kruchy (przynajmniej u okazów dojrzałych), biały, lekko siwiejący. Ma silny zapach musu jabłkowego i cierpki smak. Z gwajakolem reaguje słabo i powoli, z amoniakiem brak reakcji. Podstawki 37–45 × 10,7–12 µm. Bazydiospory 7–10 × 6,2–9,2 µm, odwrotnie jajowate, kolczaste, prawie siateczkowate lub miejscowo o kolcach połączonych łącznikami, z dość licznymi, ostrymi, stożkowymi brodawkami o wysokości do 0,75–1 µm, niecałkowicie amyloidalnymi, czasami z długimi lub grubymi grzbietami.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

We Francji jest częsty. W Polsce do 2003 r. znane było tylko jedno stanowisko podane przez Marię Lisiewską w 1999 r. w Puszczy Augustowskiej, w późniejszych latach podano następne. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia. Naziemny grzyb mykoryzowy występujący w wilgotnych, a nawet podmokłych lasach pod różnymi drzewami liściastymi: topola biała, a zwłaszcza topola osika, także lipa szerokolistna itp.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

hutan

Substrat

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Peran atau konteks

Belum dikategorikan pada rilis ini.

Reproduksi

Podstawki 37–45 × 10,7–12 µm. Bazydiospory 7–10 × 6,2–9,2 µm, odwrotnie jajowate, kolczaste, prawie siateczkowate lub miejscowo o kolcach połączonych łącznikami, z dość licznymi, ostrymi, stożkowymi brodawkami o wysokości do 0,75–1 µm, niecałkowicie amyloidalnymi, czasami z długimi lub grubymi grzbietami. Wyrostek wnęki 1,25–1,5 × 0,75–1 µm, hilum nieregularne, np. 2,5–3 × 1,75–2,25 µm, czasami ekscentryczne, mniej lub bardziej brodawkowate, wyraźnie amyloidalne. Cystydy cylindryczne lub spiczaste, o wymiarach 48–72 × 7,7–14 µm, najczęściej zwieńczone małym, smukłym wyrostkiem lub bardzo mało napęczniałą główką, w sulfowanilinie czarniawoszarawe. W epikutisie smukłe włoski, którym towarzyszą maczugowate lub cylindryczne dermatocystydy, z przegrodami, o szerokości 6–10 µm, mniej lub bardziej siwiejące w sulfowanilinie.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Russula pelargonia menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Fotografer tidak dicantumkan. Sumber observasi iNaturalist; pengunggah: szegedigombasz. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis

Fotografi

Kredit

Fotografer tidak dicantumkan. Sumber observasi iNaturalist; pengunggah: szegedigombasz

Lisensi

CC0 1.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Sumber profil

1. [1] Gołąbek pelargoniowy — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 73089820
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Russula pelargoniaBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 78ZBN; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Russula pelargoniaBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Media sumber: CC0 1.0 · Fotografer tidak dicantumkan. Sumber observasi iNaturalist; pengunggah: szegedigombasz