01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Średnica 2–5 cm, początkowo wypukły, potem szeroko dzwonkowaty, na koniec prawie płaski. Brzeg ostry, równy, u młodych owocników brzeg pokryty strzępiastymi resztkami osłony. Powierzchnia lepka, naga lub drobno włóknista, biaława z bardzo bladym żółtawym środkiem, czasami jasno słomkowa. Wąsko przyrośnięte, gęste, często z międzyblaszkami, początkowo białawe do bardzo jasno fioletowo szarych, potem przechodzące w fioletowo szare. Ostrza jaśniejsze. Wysokość 4–8 cm, grubość 4–7 mm, walcowaty z lekko nabrzmiałą podstawą. Powierzchnia biaława, naga lub bardzo drobno włóknista. Pierścień umieszczony wysoko, na jego żłobionej górnej powierzchni gromadzą się szaro fioletowe zarodniki. U podstawy biaława grzybnia. Biały, nie zmieniający barwy po uszkodzeniu. Zapach niewyraźny lub przypominający smołę węglową. Zarodniki 10–13 × 6–7,5 µm, mniej lub bardziej elipsoidalne, z jednym końcem lekko ściętym przez por o średnicy1–1,5 µm; gładkie, w KOH żółtobrązowe, grubościenne. Podstawki 4-sterygmowe. Cheilocystydy typu chryzocystyda, liczne, 30–40 × 5–10 µm; szeroko wrzecionowate, w KOH szkliste, cienkościenne, często z żółtawymi wtrąceniami refrakcyjnymi. Pleurocystydy również typu chryzocystyda, rozproszone, podobne do cheilocystyd. Trama blaszek równoległa. Strzępki skórki w KOH szkliste, złożone z elementów o szerokości 2,5–7,5 µm, gładkie. Jest kilka podobnych gatunków pierścieniaków. Charakterystyczne cechy pierścieniaka czarnozarodnikowego to biały kapelusz otoczona zębopodobnymi resztkami osłony, białawe potem szare blaszki, biały pierścień ze żłobioną górną powierzchnią oraz mikroskopijne cechy, w tym dość duże zarodniki z lekko ściętym końcem i chrysocystydami.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Znane jest występowanie pierścieniaka czarnozarodnikowego w Europie i w Ameryce Północnej. W zestawieniu wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 5 stanowisk. Bardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Grzyb saprotroficzny. Występuje na ziemi bogatej w próchnicę w lasach, na polanach, pastwiskach, polach, poboczach dróg, w ogrodach. Owocniki tworzy od wiosny do jesieni.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
tanah
Peran atau konteks
Pengurai
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Wysokość 4–8 cm, grubość 4–7 mm, walcowaty z lekko nabrzmiałą podstawą. Powierzchnia biaława, naga lub bardzo drobno włóknista. Pierścień umieszczony wysoko, na jego żłobionej górnej powierzchni gromadzą się szaro fioletowe zarodniki. U podstawy biaława grzybnia. Zarodniki 10–13 × 6–7,5 µm, mniej lub bardziej elipsoidalne, z jednym końcem lekko ściętym przez por o średnicy1–1,5 µm; gładkie, w KOH żółtobrązowe, grubościenne. Podstawki 4-sterygmowe. Cheilocystydy typu chryzocystyda, liczne, 30–40 × 5–10 µm; szeroko wrzecionowate, w KOH szkliste, cienkościenne, często z żółtawymi wtrąceniami refrakcyjnymi. Pleurocystydy również typu chryzocystyda, rozproszone, podobne do cheilocystyd. Trama blaszek równoległa.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Agaricus melanospermus; Geophila melanosperma; Psalliota melanosperma; Psilocybe melanosperma
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Voucher herbarium Stropharia melanosperma (04285827), The New York Botanical Garden. Identifikasi mengikuti record spesimen sumber. Foto bahan, kemasan, atau label herbarium sebagaimana tersedia pada record institusi; bukan foto lapangan atau penentuan spesimen independen.

Jenis
Voucher herbarium
Kredit
The New York Botanical Garden
Lisensi
CC BY 4.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Pierścieniak czarnozarodnikowy — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 75004795
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Stropharia melanospermaBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 535K9; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Stropharia melanospermaBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY 4.0 · The New York Botanical Garden

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Pierścieniak czarnozarodnikowy — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Pierścieniak czarnozarodnikowy, łysiczka czarnozarodnikowa (Stropharia melanosperma (Bull.) Gillet) – gatunek grzybów z rodziny pierścieniakowatych (Strophariaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Średnica 2–5 cm, początkowo wypukły, potem szeroko dzwonkowaty, na koniec prawie płaski. Brzeg ostry, równy, u młodych owocników brzeg pokryty strzępiastymi resztkami osłony. Powierzchnia lepka, naga lub drobno włóknista, biaława z bardzo bladym żółtawym środkiem, czasami jasno słomkowa. Wąsko przyrośnięte, gęste, często z międzyblaszkami, początkowo białawe do bardzo jasno fioletowo szarych, potem przechodzące w fioletowo szare. Ostrza jaśniejsze. Wysokość 4–8 cm, grubość 4–7 mm, walcowaty z lekko nabrzmiałą podstawą. Powierzchnia biaława, naga lub bardzo drobno włóknista. Pierścień umieszczony wysoko, na jego żłobionej górnej powierzchni gromadzą się szaro fioletowe zarodniki. U podstawy biaława grzybnia. Biały, nie zmieniający barwy po uszkodzeniu. Zapach niewyraźny lub przypominający smołę węglową. Zarodniki 10–13 × 6–7,5 µm, mniej lub bardziej elipsoidalne, z jednym końcem lekko ściętym przez por o średnicy1–1,5 µm; gładkie, w KOH żółtobrązowe, grubościenne. Podstawki 4-sterygmowe. Cheilocystydy typu chryzocystyda, liczne, 30–40 × 5–10 µm; szeroko wrzecionowate, w KOH szkliste, cienkościenne, często z żółtawymi wtrąceniami refrakcyjnymi. Pleurocystydy również typu chryzocystyda, rozproszone, podobne do cheilocystyd. Trama blaszek równoległa. Strzępki skórki w KOH szkliste, złożone z elementów o szerokości 2,5–7,5 µm, gładkie. Jest kilka podobnych gatunków pierścieniaków. Charakterystyczne cechy pierścieniaka czarnozarodnikowego to biały kapelusz otoczona zębopodobnymi resztkami osłony, białawe potem szare blaszki, biały pierścień ze żłobioną górną powierzchnią oraz mikroskopijne cechy, w tym dość duże zarodniki z lekko ściętym końcem i chrysocystydami.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Znane jest występowanie pierścieniaka czarnozarodnikowego w Europie i w Ameryce Północnej. W zestawieniu wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 5 stanowisk. Bardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Grzyb saprotroficzny. Występuje na ziemi bogatej w próchnicę w lasach, na polanach, pastwiskach, polach, poboczach dróg, w ogrodach. Owocniki tworzy od wiosny do jesieni.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Wysokość 4–8 cm, grubość 4–7 mm, walcowaty z lekko nabrzmiałą podstawą. Powierzchnia biaława, naga lub bardzo drobno włóknista. Pierścień umieszczony wysoko, na jego żłobionej górnej powierzchni gromadzą się szaro fioletowe zarodniki. U podstawy biaława grzybnia. Zarodniki 10–13 × 6–7,5 µm, mniej lub bardziej elipsoidalne, z jednym końcem lekko ściętym przez por o średnicy1–1,5 µm; gładkie, w KOH żółtobrązowe, grubościenne. Podstawki 4-sterygmowe. Cheilocystydy typu chryzocystyda, liczne, 30–40 × 5–10 µm; szeroko wrzecionowate, w KOH szkliste, cienkościenne, często z żółtawymi wtrąceniami refrakcyjnymi. Pleurocystydy również typu chryzocystyda, rozproszone, podobne do cheilocystyd. Trama blaszek równoległa.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Stropharia melanosperma. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/stropharia-melanosperma/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.