Thelebolus stercoreus

Ciri dan struktur

Askokarpy pojedynczo lub w grupach na powierzchni podłoża lub nieco w nim zagłębione, początkowo prawie kuliste i zamknięte w postaci klejstotecjum, potem otwarte, podobne do apotecjum, kuliste, jajowate lub elipsoidalne, o średnicy (40–) 55–220 μm, osiągające 300–400 µm, szkliste, blado żółtawe lub jasnobrązowe, bez ekscypulum. Często pozostają zamknięte, ale zwykle otwierają się u góry nieregularnymi dużymi szczelinami w warstwa korowej, odsłaniającymi hymenium. Hymenium ze zmienną liczba worków: 10–40 w przypadku worków 32-zarodnikowych, 7–12 w przypadku worków 64-zarodnikowych, 2–5 (–10) w przypadku worków z 256 zarodnikami i 1 lub 2, gdy zarodników jest od 500 do ponad 2000. Hypotecjum niezróżnicowane. Wyraźnie zróżnicowana warstwa korowa (ectal excipulum), blado żółtawa do brązowej, początkowo o grubości 20–35 µm, złożona z dwóch do czterech warstw izodiametrycznych komórek o średnicy 4,5–12 µm (textura globulosa), w stanie dojrzałym o grubości 15–20 μm, złożona z jednej do trzech warstw mniej lub bardziej spłaszczonych komórek 4,5–12 × 4,5–7 μm (tekstura angularis). Worki zawierające od 32 do 2000 askospor, o zmiennym kształcie i wielkości, w zależności od liczby utworzonych zarodników. Worki 64- zarodnikowe są szeroko maczugowate (40–75 × 15–25 μm), worki 256-zarodnikowe (3,8–)4,5–7 × 2,8–4 μm, worki o 500 do ponad 2000 worków zarodników 4,5–8 × 3–4,5 μm. Zawartość worków raczej jednorodna, rzadko z pęcherzykami powietrza, worki raczej cienkościenne, gładkie lub rzadko bardzo drobno chropowate. Parafizy raczej nieliczne, często nieobecne, nitkowate, szkliste lub z amorficznym, brązowym pigmentem międzykomórkowym, o średnicy 2–3 µm, proste, rozwidlone lub zakrzywione u góry, na końcu rozszerzone do 4–5 μm, szczególnie w „apotecjoidach”, reprezentacjach 32- i 64-zarodnikowe worki.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Znane jest występowanie Thelebolus stercoreus w Ameryce Północnej, Europie, Australii, na Nowej Zelandii i w Afryce, ale nie notowany na Antarktydzie. W Polsce M.A. Chmiel w 2006 r. przytoczyła 13 stanowisk (wszystkie na odchodach zwierząt roślinożernych), w późniejszych latach podano następne. Grzyb koprofilny występujący na odchodach zwierząt i ludzi. Znaleziono go na odchodach krów, koni, owiec, kóz, birmańskich kóz, jeleni, kozic, łosi, psów, lisów, wilków, marmotów, jeżozwierzy, królików, zająców, cietrzewi, głuszców, kuropatw, ludzi i w glebie.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Substrat

tanah; kotoran hewan

Peran atau konteks

Belum dikategorikan pada rilis ini.

Reproduksi

Askokarpy pojedynczo lub w grupach na powierzchni podłoża lub nieco w nim zagłębione, początkowo prawie kuliste i zamknięte w postaci klejstotecjum, potem otwarte, podobne do apotecjum, kuliste, jajowate lub elipsoidalne, o średnicy (40–) 55–220 μm, osiągające 300–400 µm, szkliste, blado żółtawe lub jasnobrązowe, bez ekscypulum. Często pozostają zamknięte, ale zwykle otwierają się u góry nieregularnymi dużymi szczelinami w warstwa korowej, odsłaniającymi hymenium. Hymenium ze zmienną liczba worków: 10–40 w przypadku worków 32-zarodnikowych, 7–12 w przypadku worków 64-zarodnikowych, 2–5 (–10) w przypadku worków z 256 zarodnikami i 1 lub 2, gdy zarodników jest od 500 do ponad 2000. Hypotecjum niezróżnicowane.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Thelebolus stercoreus menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Jerry Cooper. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis

Fotografi

Kredit

(c) Jerry Cooper, some rights reserved (CC BY), uploaded by Jerry Cooper

Lisensi

CC BY 4.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Sumber profil

1. [1] Thelebolus stercoreus — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 74371210
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Thelebolus stercoreusBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 567ML; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Thelebolus stercoreusBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Jerry Cooper, some rights reserved (CC BY), uploaded by Jerry Cooper