01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Kapelusz Średnica 5–20 mm, kształt nerkowaty, wypukły, powierzchnia zewnętrzna gładka w młodym wieku. Następnie rozwijają się pofałdowania we wzór odpowiadający kubkowatym porom hymenoforu. Młody koloru jasnopomarańczowego, po wyschnięciu brązowawopomarańczowy. Miąższ Miąższ miękki, żółty, rzadki, niezbyt elastyczny, bezwonny, bez smaku. Hymenofor Złożony z 40–70 kubkowatych porów o średnicy 0,3–2,5 mm, większe elipsoidalne najbliżej trzonu i mniejsze, bardziej kanciaste w pobliżu brzegu kapelusza; kolor zgodny z zewnętrzną powierzchnią. Trzon Średnica 0,8–2,5 mm, długość 1,5–15 mm, przyrośnięty bocznie, cylindryczny lub lekko zwężający się ku koniuszkowi, kolor zgodny z zewnętrzną powierzchnią, gładki, bez pierścienia. Cechy mikroskopowe Podstawki 2–zarodnikowe, o rozmiarach 55–65 × 9–12 μm. Zarodniki jajowate lub elipsoidalne, gładkie, szkliste, słabo amyloidalne o rozmiarach 9–12,5 × 6,5–8,5 µm. Wysyp zarodników biały. Cheilocystydy mają rozmiar 25–70 × 8–16 μm, są bardzo liczne, o różnych kształtach: cylindrycznym, subcylindrycznym, maczugowatym, gruszkowatym, pokryte drobnymi, przypominającymi pręciki, wystającymi uchyłkami o rozmiarach do 1 μm. Gleocystydy na ściankach trzonu i w skórce o kształcie cylindrycznym lub wąsko maczugowatym, grubościenne, wypełnione oleistym, czasami ziarnistym materiałem o ciemnym kolorze; średnica wynosi 8,5–12,5 µm, a długość 30 µm. Strzępki o ścianach cieńszych niż 1 µm, wąskie lub szerokie o średnicy 12–18 µm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Pochodzi z Madagaskaru, skąd zawleczony został najpierw do Australii i Nowej Zelandii. W ciągu ostatnich kilku dziesięcioleci pojawiać się zaczął w kolejnych częściach świata (Afryka, Ameryka Północna i Środkowa). W XXI wieku rozprzestrzeniać się zaczął w Europie Południowej (Hiszpania i Włochy) i Zachodniej (np. w południowo-zachodniej Wielkiej Brytanii). Saprotrof. Występuje na drewnie liściastym takich gatunków jak bez czarny (Sambucus nigra), klon jawor (Acer pseudoplatanus) i buk zwyczajny (Fagus sylvatica). W Europie owocniki wytwarza od lipca do listopada.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Pengurai
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Podstawki 2–zarodnikowe, o rozmiarach 55–65 × 9–12 μm. Zarodniki jajowate lub elipsoidalne, gładkie, szkliste, słabo amyloidalne o rozmiarach 9–12,5 × 6,5–8,5 µm. Wysyp zarodników biały. Cheilocystydy mają rozmiar 25–70 × 8–16 μm, są bardzo liczne, o różnych kształtach: cylindrycznym, subcylindrycznym, maczugowatym, gruszkowatym, pokryte drobnymi, przypominającymi pręciki, wystającymi uchyłkami o rozmiarach do 1 μm. Gleocystydy na ściankach trzonu i w skórce o kształcie cylindrycznym lub wąsko maczugowatym, grubościenne, wypełnione oleistym, czasami ziarnistym materiałem o ciemnym kolorze; średnica wynosi 8,5–12,5 µm, a długość 30 µm. Strzępki o ścianach cieńszych niż 1 µm, wąskie lub szerokie o średnicy 12–18 µm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Favolaschia calocera menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Louis Aureglia. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
(c) Louis Aureglia, kai kurios teisės saugomos (CC BY), uploaded by Louis Aureglia
Lisensi
CC BY 4.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Dokumentasi tambahan

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Favolaschia calocera — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 65707677
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Favolaschia caloceraBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 3DWQQ; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Favolaschia caloceraBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Louis Aureglia, kai kurios teisės saugomos (CC BY), uploaded by Louis Aureglia
  4. [4] Dokumentasi visual — Favolaschia caloceraBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Teks sumber: CC BY 4.0 · (c) Louis Aureglia, kai kurios teisės saugomos (CC BY), uploaded by Louis Aureglia

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Favolaschia calocera — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Favolaschia calocera (R. Heim) – gatunek grzybów z rodziny grzybówkowatych (Mycenaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Kapelusz Średnica 5–20 mm, kształt nerkowaty, wypukły, powierzchnia zewnętrzna gładka w młodym wieku. Następnie rozwijają się pofałdowania we wzór odpowiadający kubkowatym porom hymenoforu. Młody koloru jasnopomarańczowego, po wyschnięciu brązowawopomarańczowy. Miąższ Miąższ miękki, żółty, rzadki, niezbyt elastyczny, bezwonny, bez smaku. Hymenofor Złożony z 40–70 kubkowatych porów o średnicy 0,3–2,5 mm, większe elipsoidalne najbliżej trzonu i mniejsze, bardziej kanciaste w pobliżu brzegu kapelusza; kolor zgodny z zewnętrzną powierzchnią. Trzon Średnica 0,8–2,5 mm, długość 1,5–15 mm, przyrośnięty bocznie, cylindryczny lub lekko zwężający się ku koniuszkowi, kolor zgodny z zewnętrzną powierzchnią, gładki, bez pierścienia. Cechy mikroskopowe Podstawki 2–zarodnikowe, o rozmiarach 55–65 × 9–12 μm. Zarodniki jajowate lub elipsoidalne, gładkie, szkliste, słabo amyloidalne o rozmiarach 9–12,5 × 6,5–8,5 µm. Wysyp zarodników biały. Cheilocystydy mają rozmiar 25–70 × 8–16 μm, są bardzo liczne, o różnych kształtach: cylindrycznym, subcylindrycznym, maczugowatym, gruszkowatym, pokryte drobnymi, przypominającymi pręciki, wystającymi uchyłkami o rozmiarach do 1 μm. Gleocystydy na ściankach trzonu i w skórce o kształcie cylindrycznym lub wąsko maczugowatym, grubościenne, wypełnione oleistym, czasami ziarnistym materiałem o ciemnym kolorze; średnica wynosi 8,5–12,5 µm, a długość 30 µm. Strzępki o ścianach cieńszych niż 1 µm, wąskie lub szerokie o średnicy 12–18 µm.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Pochodzi z Madagaskaru, skąd zawleczony został najpierw do Australii i Nowej Zelandii. W ciągu ostatnich kilku dziesięcioleci pojawiać się zaczął w kolejnych częściach świata (Afryka, Ameryka Północna i Środkowa). W XXI wieku rozprzestrzeniać się zaczął w Europie Południowej (Hiszpania i Włochy) i Zachodniej (np. w południowo-zachodniej Wielkiej Brytanii). Saprotrof. Występuje na drewnie liściastym takich gatunków jak bez czarny (Sambucus nigra), klon jawor (Acer pseudoplatanus) i buk zwyczajny (Fagus sylvatica). W Europie owocniki wytwarza od lipca do listopada.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Podstawki 2–zarodnikowe, o rozmiarach 55–65 × 9–12 μm. Zarodniki jajowate lub elipsoidalne, gładkie, szkliste, słabo amyloidalne o rozmiarach 9–12,5 × 6,5–8,5 µm. Wysyp zarodników biały. Cheilocystydy mają rozmiar 25–70 × 8–16 μm, są bardzo liczne, o różnych kształtach: cylindrycznym, subcylindrycznym, maczugowatym, gruszkowatym, pokryte drobnymi, przypominającymi pręciki, wystającymi uchyłkami o rozmiarach do 1 μm. Gleocystydy na ściankach trzonu i w skórce o kształcie cylindrycznym lub wąsko maczugowatym, grubościenne, wypełnione oleistym, czasami ziarnistym materiałem o ciemnym kolorze; średnica wynosi 8,5–12,5 µm, a długość 30 µm. Strzępki o ścianach cieńszych niż 1 µm, wąskie lub szerokie o średnicy 12–18 µm.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Favolaschia calocera. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/favolaschia-calocera/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.