Mycena flavescens

Ciri dan struktur

Średnica 5–30 mm, początkowo wąskostożkowaty, potem szerokostożkowaty, paraboliczny, wypukły, w końcu prawie płaski, czasem z małym garbkiem, półprzezroczyście prążkowany. Powierzchnia naga, o barwie od kości słoniowej do żółtawobiałej, czasem bardziej żółtawej w środku. W liczbie 20–24 dochodzących do trzonu, wąsko przyrośnięte, zbiegające z krótkim ząbkiem, lub bez, białe. Wysokość 20–80 mm, grubość 1–2 mm, walcowaty, pusty w środku, prosty. Powierzchnia ma szczycie oprószona, niżej naga, biała, u podstawy pokryta gęstymi, białymi, giętkimi włókienkami. Podstawki 24–30 × 5,5–6,5 µm, maczugowate, 4-zarodnikowe, ze sprzążkami. Zarodniki 6,5–9 × 3–4,5 µm, pipetowate, gładkie, nieamyloidalne. Cheilocystydy 30–60 × 5,5–12,5 µm, wymieszane z podstawkami, wrzecionowate, z długimi lub krótkimi szypułkami, czasem pokryte galaretowatą substancją. Pleurocystydy podobne. Strzępki w skórce trzonu o szerokości 2–6,5 µm, gładkie, ze sprzążkami, uchyłkowate, pokryte prostymi lub bardzo rozgałęzionymi, cylindrycznymi lub silnie nabrzmiałymi naroślami. Kaulocystydy do 65 × 20 µm, wrzecionowate, kiełbaskowate, prawie cylindryczne, maczugowate lub prawie kuliste. Grzybówkę żółtawą można pomylić z gatunkami z rodzaju Hemimycena (białogrzybówka), na przykład białogrzybówka mlecznobiałą (Hemimycena lactea) i białogrzybówką ługowatą (Hemimycena delectabilis). Różni się od tych gatunków między innymi wyraźnym zabarwieniem, żółtawym lub białym kapeluszem, różnie ukształtowanymi zarodnikami i różnym kształtem kaulocystyd. W obrębie rodzaju Mycena M. flavoalba jest członkiem sekty Adonideae, która charakteryzuje się mniej lub bardziej jaskrawymi barwami owocników i nieamyloidowymi zarodnikami, gładkimi, wrzecionowatymi cheilocystydami, obecnością pleurocystyd, uchyłkowatymi strzępkami włoskowatych strzępek i gładkimi strzępkami warstwy korowej trzonu.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Grzybówka żółtawa znana jest w Ameryce Północnej i Europie. Władysław Wojewoda w zestawieniu grzybów wielkoowocnikowych Polski w 2003 r. przytacza 8 stanowisk. Jedno, ale bardziej aktualne stanowisko podaje internetowy atlas grzybów. W Polsce gatunek rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – gatunek potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. Grzyb saprotroficzny. Występuje na omszałych trawnikach, na porośniętych mchem pniach drzew, wśród szczątków warzywnych pod drzewami liściastymi i na zwalonych igłach w lasach iglastych, zwłaszcza świerkowych, rzadziej bukowych.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

hutan

Substrat

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Peran atau konteks

Pengurai

Reproduksi

Podstawki 24–30 × 5,5–6,5 µm, maczugowate, 4-zarodnikowe, ze sprzążkami. Zarodniki 6,5–9 × 3–4,5 µm, pipetowate, gładkie, nieamyloidalne. Cheilocystydy 30–60 × 5,5–12,5 µm, wymieszane z podstawkami, wrzecionowate, z długimi lub krótkimi szypułkami, czasem pokryte galaretowatą substancją. Pleurocystydy podobne. Strzępki w skórce trzonu o szerokości 2–6,5 µm, gładkie, ze sprzążkami, uchyłkowate, pokryte prostymi lub bardzo rozgałęzionymi, cylindrycznymi lub silnie nabrzmiałymi naroślami. Kaulocystydy do 65 × 20 µm, wrzecionowate, kiełbaskowate, prawie cylindryczne, maczugowate lub prawie kuliste. Grzybówkę żółtawą można pomylić z gatunkami z rodzaju Hemimycena (białogrzybówka), na przykład białogrzybówka mlecznobiałą (Hemimycena lactea) i białogrzybówką ługowatą (Hemimycena delectabilis).

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Mycena flavescens menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Anita Engler. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis

Fotografi

Kredit

(c) Anita Engler, some rights reserved (CC BY)

Lisensi

CC BY 4.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Dokumentasi tambahan

Sumber profil

1. [1] Grzybówka żółtawa — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 72863792
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Mycena flavescensBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 44T4R; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Mycena flavescensBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
   Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Anita Engler, some rights reserved (CC BY)
4. [4] Dokumentasi visual — Mycena flavescensBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
   Teks sumber: CC BY 4.0 · (c) Anita Engler, some rights reserved (CC BY)
5. [5] Dokumentasi visual — Mycena flavescensBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
   Teks sumber: CC BY 4.0 · (c) Anita Engler, some rights reserved (CC BY)