Phellopilus nigrolimitatus

Ciri dan struktur

Kortycjoidalny, wieloletni, rozpostarty, rozpostarto-odgięty lub siedzący, o kształcie poduszkowatym, rzadko konsolowatym, szerokości do 30 cm, grubości i wysokości 1–5 cm, początkowo miękki, potem twardniejący. Powierzchnia górna (sterylna) często nierówna, z głębokimi jamkami, początkowo ochrowa, potem cynamonowa, ciemnoruda lub umbrowokasztanowata. Brzeg kapelusza zwykle ostry, na górnej stronie z nieregularnymi guzkami, na dolnej sterylny i długo o barwie żółtoochrowej. Miąższ korkowaty i dość zbity lub gąbczasto-korkowaty, nasiąkający wodą, bardzo lekki, rdzawy lub cynamonowy. Cechą charakterystyczną jest widoczna na pionowym przekroju czarna linia, u owocników jednorocznych znajdująca się na wysokości około 1 mm nad rurkami, u owocników wieloletnich bardzo nieregularna, poprzerywana i powyginana. U owocników rozpostartych sterylny brzeg ma szerokość do 1 mm, jest filcowaty i żółtoochrowy. Rurki mniej lub bardziej wyraźnie warstwowane, czasami poprzedzielane cienką warstewką miąższu z mniej lub bardziej wyraźnie widoczną czarną linią. Pojedyncza warstwa ma grubość 1–7 mm. Pory drobne, regularne, okrągłe, o średnicy 0,1–0,12 mm, w liczbie 5–6 na mm. Powierzchnia hymenoforu u młodych okazów żółtooliwkowa, u starszych tabaczkowa lub bladoumbrowa z szarawym nalotem, przy dotknięciu brunatniejąca. System strzępkowy dimityczno-trymityczny, wszystkie przegrody bez sprzążek, strzępki szkliste, słabo cyjanofilne, wszystkie nieamyloidalne, brązowe strzępki ciemnieją w KOH, ale poza tym nie zmieniają się. Górna część kontekstu złożona z jednego rodzaju strzępek (nie można rozróżnić strzępek generatywnych i szkieletowych), które są przeważnie grubościenne, matowobrązowe, rzadziej dość cienkościenne i jaśniejsze, o średnicy (1,5–)4–5(–6) µm, często spłaszczone, słabo septowane, czasami rozgałęzione.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji. Najwięcej stanowisk podano na Półwyspie Skandynawskim. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 6 stanowisk, w późniejszych latach podano następne. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Norwegii i Szwecji. Grzyb nadrzewny występujący na drewnie drzew iglastych.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Substrat

kayu

Peran atau konteks

Belum dikategorikan pada rilis ini.

Reproduksi

Podstawki ok. 8,4–9,8(–10,3) x 4,5–5,2 µm, szeroko maczugowate lub elipsoidalne. Bazydiole (5,9–)8–9,2(–9,9) x (3,3–)4–5 µm, kuliste lub grube, maczugowate. Szczecinki hymenalne (18–)20–32(–34) x (3–)4,5–7,5(–9) µm, czerwonobrązowe, grubościenne, szydlaste, zwykle regularne, ale kilka jest nabrzmiałych lub dwuramiennych lub w inny sposób nieregularnych. Brak innych rodzajów szczecinek, brak cystyd i cystydioli, ale bazydiole wkrótce dają początek strzępkom wtórnym, które ostatecznie wypełniają stare rurki. Stare hymenium tworzy silnie rozwiniętą strukturę plastra miodu, która wbłękicie mlekowym zabarwia się na jasnoniebieski kolor. Bazydiospory (4,1–)4,7–6,3(–7,2) x (1,9–)2–2,5(–2,8) µm, Q = 2,30–2,61, wrzecionowate (wąskie, zwężające się ku końcowi dystalnemu), rzadziej cylindryczne (nawet wtedy z lekko zwężającym się wierzchołkiem), często w kształcie czworoboku;, cienkościenne, gładkie, lekko cyjanofilne, nieamyloidalne.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Phellopilus nigrolimitatus menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Jens-Christian Svenning. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis

Fotografi

Kredit

(c) Jens-Christian Svenning, some rights reserved (CC BY)

Lisensi

CC BY 4.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Sumber profil

1. [1] Czyreń czarnoliniowy — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 73270151
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Phellopilus nigrolimitatusBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 4FZN5; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Phellopilus nigrolimitatusBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Jens-Christian Svenning, some rights reserved (CC BY)