01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Kapelusz Średnica 1,5–4 cm, u młodych okazów stożkowaty, z wiekiem rozpościerający się, płaskowypukły, na koniec płaski. Powierzchnia gładka, o barwie żółtawobrązowej, żółtawoochrowej lub oliwkowożółtej, na środku ciemniejsza, podczas wysychania staje się pomarszczony i w kierunku brzegu żyłkowany, na środku jaśniejszy, poza tym żółty z odcieniem oliwkowym. Brzeg prążkowany co najwyżej do połowy średnicy. Blaszki Dość gęste, brzuchate, o szerokości do 5 mm, początkowo jasne, żótaworóżowawe, potem o barwie od różowej do żółtawopłowej. Ostrze biało kosmkowate. Trzon Wysokość 2,5–6 cm, grubość do 0,2–0,4 cm, walcowaty. Powierzchnia o barwie od jasnokremowej do płowej, gładka, błyszcząca. Wewnątrz jest włókienkowaty, przy podstawie z białą, filcowatą grzybnią. Miąższ Pod skórką szarożółtawy lub oliwkowoszary, w stanie wilgotnym szary, w stanie suchym biały. Zapach słaby i nieokreślony, smak gorzki. Cechy mikroskopowe Zarodniki 6–7 × 5–6 µm, o kształcie od maczugowatego do szerokoelipsoidalnego, szkliste. Cheilocystydy liczne, o kształcie od maczugowatego do workowatego, zwężone na szczycie i wymiarach (25–)50–60 × 10–17 µm. Pleurocystydy liczne, (35–)60–75 × 12–23 µm, wrzecionowate lub na trzoneczkach, bezbarwne lub z żółtawe. Skórka kapelusza zbudowana z podnoszących się strzępek o końcowych elementach kształtu maczugowatego lub kulistego na trzoneczkach i wymiarach 27–40 × 16–30 µm. Mają jasnobrązową zawartość. Głębiej położone strzępki w okolicy środka kapelusza również są żółtawo zabarwione.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji. W. Wojewoda w zestawieniu grzybów wielkoowocnikowych Polski w 2003 r. przytacza 8 jego stanowisk, ale część z nich bardzo dawnych. Gatunek ten w Polsce znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – gatunek rzadki o ograniczonym zasięgu geograficznym, o małych obszarach siedliskowych, lub występujący na dużym obszarze, ale w rozproszeniu. Grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach liściastych na próchniejącym drewnie drzew liściastych, zwłaszcza buków i dębów. Czasem rozwija się na drewnie zagrzebanym w ziemi, pozornie sprawiając wrażenie, że rośnie na ziemi. Powoduje białą zgniliznę drewna. Jest grzybem niejadalnym.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
kayu; tanah
Peran atau konteks
Pengurai
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Zarodniki 6–7 × 5–6 µm, o kształcie od maczugowatego do szerokoelipsoidalnego, szkliste. Cheilocystydy liczne, o kształcie od maczugowatego do workowatego, zwężone na szczycie i wymiarach (25–)50–60 × 10–17 µm. Pleurocystydy liczne, (35–)60–75 × 12–23 µm, wrzecionowate lub na trzoneczkach, bezbarwne lub z żółtawe. Skórka kapelusza zbudowana z podnoszących się strzępek o końcowych elementach kształtu maczugowatego lub kulistego na trzoneczkach i wymiarach 27–40 × 16–30 µm. Mają jasnobrązową zawartość. Głębiej położone strzępki w okolicy środka kapelusza również są żółtawo zabarwione.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Agaricus phlebophorus var. chrysophaeus; Hyporrhodius chrysophaeus; Hyporrhodius cyanopus; Pluteus chrysophaeus var. cyanopus; Pluteus cyanopus; Pluteus galeroides; Pluteus galeroides var. romagnesii; Pluteus luteovirens; Pluteus phlebophorus var. cyanopus; Pluteus xanthophaeus; Rhodosporus chrysophaeus
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Pluteus cyanopus dari Wikimedia Commons. A fruit body of the psychedelic agaric fungus Pluteus cyanopus . Photographed in Wayne National Forest, Athens Co., Ohio, USA. Identifikasi mengikuti record berkas sumber.

Jenis
Fotografi
Kredit
Dan Molter
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Drobnołuszczak żółtooliwkowy — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 69670552
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Pluteus chrysophaeusBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 4KK4G; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Pluteus cyanopusBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY-SA 3.0 · Dan Molter

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Drobnołuszczak żółtooliwkowy — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Drobnołuszczak żółtooliwkowy (Pluteus chrysophaeus (Schaeff.) Quél.) – gatunek grzybów należący do rodziny łuskowcowatych (Pluteaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Kapelusz Średnica 1,5–4 cm, u młodych okazów stożkowaty, z wiekiem rozpościerający się, płaskowypukły, na koniec płaski. Powierzchnia gładka, o barwie żółtawobrązowej, żółtawoochrowej lub oliwkowożółtej, na środku ciemniejsza, podczas wysychania staje się pomarszczony i w kierunku brzegu żyłkowany, na środku jaśniejszy, poza tym żółty z odcieniem oliwkowym. Brzeg prążkowany co najwyżej do połowy średnicy. Blaszki Dość gęste, brzuchate, o szerokości do 5 mm, początkowo jasne, żótaworóżowawe, potem o barwie od różowej do żółtawopłowej. Ostrze biało kosmkowate. Trzon Wysokość 2,5–6 cm, grubość do 0,2–0,4 cm, walcowaty. Powierzchnia o barwie od jasnokremowej do płowej, gładka, błyszcząca. Wewnątrz jest włókienkowaty, przy podstawie z białą, filcowatą grzybnią. Miąższ Pod skórką szarożółtawy lub oliwkowoszary, w stanie wilgotnym szary, w stanie suchym biały. Zapach słaby i nieokreślony, smak gorzki. Cechy mikroskopowe Zarodniki 6–7 × 5–6 µm, o kształcie od maczugowatego do szerokoelipsoidalnego, szkliste. Cheilocystydy liczne, o kształcie od maczugowatego do workowatego, zwężone na szczycie i wymiarach (25–)50–60 × 10–17 µm. Pleurocystydy liczne, (35–)60–75 × 12–23 µm, wrzecionowate lub na trzoneczkach, bezbarwne lub z żółtawe. Skórka kapelusza zbudowana z podnoszących się strzępek o końcowych elementach kształtu maczugowatego lub kulistego na trzoneczkach i wymiarach 27–40 × 16–30 µm. Mają jasnobrązową zawartość. Głębiej położone strzępki w okolicy środka kapelusza również są żółtawo zabarwione.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji. W. Wojewoda w zestawieniu grzybów wielkoowocnikowych Polski w 2003 r. przytacza 8 jego stanowisk, ale część z nich bardzo dawnych. Gatunek ten w Polsce znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – gatunek rzadki o ograniczonym zasięgu geograficznym, o małych obszarach siedliskowych, lub występujący na dużym obszarze, ale w rozproszeniu. Grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach liściastych na próchniejącym drewnie drzew liściastych, zwłaszcza buków i dębów. Czasem rozwija się na drewnie zagrzebanym w ziemi, pozornie sprawiając wrażenie, że rośnie na ziemi. Powoduje białą zgniliznę drewna. Jest grzybem niejadalnym.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Zarodniki 6–7 × 5–6 µm, o kształcie od maczugowatego do szerokoelipsoidalnego, szkliste. Cheilocystydy liczne, o kształcie od maczugowatego do workowatego, zwężone na szczycie i wymiarach (25–)50–60 × 10–17 µm. Pleurocystydy liczne, (35–)60–75 × 12–23 µm, wrzecionowate lub na trzoneczkach, bezbarwne lub z żółtawe. Skórka kapelusza zbudowana z podnoszących się strzępek o końcowych elementach kształtu maczugowatego lub kulistego na trzoneczkach i wymiarach 27–40 × 16–30 µm. Mają jasnobrązową zawartość. Głębiej położone strzępki w okolicy środka kapelusza również są żółtawo zabarwione.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Pluteus chrysophaeus. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/pluteus-chrysophaeus/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.