Polycauliona polycarpa

Ciri dan struktur

Tworzy listkowatą plechę z glonami protokokkoidalnymi. Plecha najczęściej jest poduszeczkowata, czasami nieregularna lub rozetkowata i niewielka – o średnicy 0,5–2 cm. Jest głęboko wcinana, a jej wcinane lub słabo karbowane odcinki są krótkie i wąskie, płaskie lub nieco wypukłe i mają szerokość do,5 mm. Na obwodzie plechy ściśle przylegają do podłoża, podnoszą się natomiast w środkowej jej części. Górna powierzchnia plechy w miejscach nasłonecznionych ma barwę od intensywnie żółtej do żółtopomarańczowej, w miejscach zacienionych jest żółtozielona lub żółtoszara. dolna jest biaława lub żółtawa. Jasne chwytniki są nieliczne. Reakcje barwne: górna powierzchnia: K + fioletowy, C –, KC –. Bardzo licznie występują owocniki typu apotecjum lekanorowego, często są wręcz stłoczone. Są siedzące, lub wyrastają na krótkich trzoneczkach. W stosunku do niewielkiej plechy są duże – mają średnicę do 4,5 mm, tarczkę pomarańczową, a brzeżek plechowy trwały i gładki, czasami tylko karbowany. Epihymenium jest brązowe i ma grubość około 10 μm. Hymenium ma grubość 40-9- μm i w dolnej części jest bezbarwne. Hypotecjum jest bezbarwne lub jasnobrązowe i ma grubość 15–50 μm. Występują cylindryczne, proste lub nieco rozgałęzione wstawki z przegrodami. W jednym maczugowatego kształtu worku powstaje po 8 bezbarwnych askospor. Są dwukomórkowe, mają przegrodę o średnicy 2–6,5 μm i rozmiar 11-15× 5–8 μm. Zanurzone w plesze pyknidy mają taka samą barwę jak plecha, lub są nieco ciemniejsze. Powstają w nich elipsoidalne pykniospory o rozmiarach 2-3× 1–1,5 μm. Jako metabolity wtórne wytwarza głównie parietynę, ponadto fallacinal, emodiny, teloschistin i kwas parietynowy.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Na półkuli północnej jest szeroko rozprzestrzeniony, występuje tutaj na wszystkich kontynentach oraz w Islandii. Na półkuli południowej podano jego występowanie tylko w Andach, w Afryce Zachodniej i Nowej Zelandii. W Polsce jest pospolity na terenie całego kraju. Rośnie głównie na korze drzew, liściastych, rzadziej na korze drzew iglastych i na skałach.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Substrat

kulit kayu

Peran atau konteks

Pembentuk liken

Reproduksi

Bardzo licznie występują owocniki typu apotecjum lekanorowego, często są wręcz stłoczone. Są siedzące, lub wyrastają na krótkich trzoneczkach. W stosunku do niewielkiej plechy są duże – mają średnicę do 4,5 mm, tarczkę pomarańczową, a brzeżek plechowy trwały i gładki, czasami tylko karbowany. Epihymenium jest brązowe i ma grubość około 10 μm. Hymenium ma grubość 40-9- μm i w dolnej części jest bezbarwne. Hypotecjum jest bezbarwne lub jasnobrązowe i ma grubość 15–50 μm. Występują cylindryczne, proste lub nieco rozgałęzione wstawki z przegrodami. W jednym maczugowatego kształtu worku powstaje po 8 bezbarwnych askospor. Są dwukomórkowe, mają przegrodę o średnicy 2–6,5 μm i rozmiar 11-15× 5–8 μm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Polycauliona polycarpa menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Alexis Tinker-Tsavalas. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis

Fotografi

Kredit

(c) Alexis Tinker-Tsavalas, some rights reserved (CC BY), uploaded by Alexis Tinker-Tsavalas

Lisensi

CC BY 4.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Dokumentasi tambahan

Sumber profil

1. [1] Złotorost wieloowocnikowy — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 69542707
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Polycauliona polycarpaBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 4L3HH; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Polycauliona polycarpaBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
   Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Alexis Tinker-Tsavalas, some rights reserved (CC BY), uploaded by Alexis Tinker-Tsavalas
4. [4] Dokumentasi visual — Polycauliona polycarpaBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
   Teks sumber: CC BY 4.0 · (c) Elias, some rights reserved (CC BY), uploaded by Elias
5. [5] Dokumentasi visual — Polycauliona polycarpaBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
   Teks sumber: CC BY-SA 4.0 · (c) Nova Patch, some rights reserved (CC BY-SA), uploaded by Nova Patch